ЗУ(Заедница за учење)

dav

Прилепските професори по македонски јазик и литература формираа професионална заедница за учење. Имено заедницата е друштво кое е дел од сојузот на друштва на професорите по македонски јазик и литература (Сојуз на ДМЈЛ)

Оваа иницијатива се реализира поради желбата на голем број од професорите и професорките. Првата официјална средба беше одржана во ООУ „Кочо Рацин“, поддржана од советничката од Бирото за развој на образованието, Оливера Тодороска.

ЗУ (Заедницата за учење) е иницијатива произлезена од професорите по македонски јазик.
Таа е гласот на посветениот наставник, алатка која помага да бидеме подобри и ветер кој ќе ги истурка облаците на незнаењето.
Заедницата ги сочинува сите професорки и професори по македонски јазик и литература кои сакаат да напредуваат и да бидат достојни поколенија на св. Климентовиот аманет.

Идејата за оваа заедница е пред сЕ:

  • професионален развој
  • соработка
  • јакнење на капацитетите
  • подобрување на наставната програма по македонски јазик и литература
  • дружење
  • промоција на македонскиот јазик
  • споделување позитивни практики
  • поддршка…

Средбата течеше според агендата:

9:30 – 9:45 Регистрација на учесниците
9:45 – 10:00 Поздравен говор од советничката Оливера Тодороска
10:00 – 10:20 Работилница –предизвици очекувања

Љупче Петрески

10:20 – 10:45 ·        Формирање активи (актив на основни училишта, актив на средни училишта)

·        Избор на координатори

10:45-11:10 Работилница: Што ми треба?/Што можам да помогнам?

Јулијана Талеска

11:10 – 11:30 дискусија
11:30 Затворање на средбата, насоки за иден состанок по активи

На координативната средба се избраа координатори од сите основни и средни училишта и се изведоа две работилници во кои се излистаа пред сЕ очекувањата на членовите, но и она што тие можат да го дадат за заедницата и она што им треба од неа.

Координатори по училишта

 Основни училишта

училиште координатор
„Климент Охридски“ Јулијана Талеска
„Кире Гаврилоски – Јане“ Сузана Николоска
„Блаже Конески“ Љубица Јованоска – Пашоска
„Гоце Делчев“ Билјана Јагуриноска
„Кочо Рацин“ Благојче Ристески
„Добре Јованоски“ Панде Магдеска
„Рампо Левката“ Билјана Ацеска
„Страшо Пинџур“ Љупче Петрески
„Круме Волнароски“ Марија Грижоска
„Кирил и Методиј“ Ирена Трајкоска
„Ѓорче Петров“ – Ропотово Соња Кировакова

Средни училишта

училиште координатор
СОУ „Ѓорче Петров“ Жанета Видевска
Гимназија „Мирче Ацев“ Весна Михаиловска
СОЕПТУ „Кузман Јосифоски – Питу“ Цеца Видова – Трајческа
СОУ „Орде Чопела“ Елизабета Пирганоска
„Ристе Ристески – Ричко“ Андријана Челебитова

Низ работната средба се дискутираше и за тековни прашања поврзани со наставнито процес, планирањето на програмите и новиот список за лектирните изданија.

Сите заедно го поздравивме процесот и договоривме средба за октомври. На таа средба ќе се изготви годишната програма која што ќе прозилезе од сите нас.

Нашите активности може да ги следите на блогот: zuprilep.wordpress.com

Завршен настан на проектот CINEDIVERSITY

DSC_0504.JPG

На 3 август 2018 во просториите на кино-салата „Мис Стон“ во 18 часот, се одржа завршен настан на кој присуствуваа учесниците од проектот и беа презентирани финалните производи – кратки филмови.

На настанот дефектологот Светлана Миоковиќ – Томеска одржа краток говор во кој ги образложи активностите со учениците и ја потенцира важноста за вклученоста  и  на учениците со посебни образовни потреби.

DSC_0483.JPG

Учениците од „Климент Охридски“ и „Добре Јованоски“ заедно со Анастасија Бошкоска во рамките на проектот направија три кратки филмови користејќи ја техниката stop motion.

Еве линкови до филмовите:

https://youtu.be/YD4tOighrBw – Еко порака

https://youtu.be/PdStn3-5CBE – Караница

https://youtu.be/JPc4xkYYVwk – Разговор меѓу Марс и Планетата Земја.

Проектот  CINEDIVERSITY е проект на USAID за граѓанско учество преку стипендирање на млади преку LEAD MK програма, со цел младите, во рамки на нивни проекти, да придонесат во напредок на општеството на културното и образовното ниво.

Најважното од сЕ во овој проект беше тоа што беа вклучени ученици од различни етнички заедници, но и ученици со посебни образовни потреби кои заедно со наставничките, родителите и добронамерниците кои се вклучуваа во активностите поминаа прекрасни три дена дружење.

Учество на конференцијата „Развојните потреби во процесот на меѓуетничкa интеграција во образованието“

 

_DRG3894.jpgНа 12.6.2018 во хотелот „Холидеј Ин“ бев дел од конференцијата „Развојните потреби во процесот на меѓуетничкa интеграција во образованието“. Конференција која е реализирана од здружението Мировна Акција и Центарот за мировни студии од Загреб, дел од проектот Поддршка на процесот на интегрирано образование во училиштата.

На настанот се зборуваше за:

  • Значењето на процесот на меѓуетничка интеграција во образованието
  • Предизвици во спроведувањето на меѓуетничка интеграција во образованието (МИО)
  • Иднина и развој на интегрираното меѓуетничко образование во Македонија
  • Позитивни искуства во спроведување на меѓуетничкото образование

Како панелисти, но и како учесници во дискусиите беа многу значајни луѓе од образованието и невладиниот сектор, како на пример: Софи Бомонт (Програмски менаџер – Делегација на ЕУ), Зеќирија Хасипи (Директор на Бирото за развој на образованието), Антонела Стојаноска (Државен просветен инспекторат), Надица Костоска (Министерството за образование и наука), Ванчо Петрушевски (Заменик директор на Бирото за развој на образованието, Небојша Мојсовски (Македонски центар за граѓанско образование), Ана Битољану (Прва детска амбасада во светот Меѓаши), Ивана Милас (Нансен Дијалог Центар Хрватска), претставници од невладини организиации кои делуваат во оваа област, но и најмногу значајните за овој процес: наставниците и професорите заедно со нивните директори, кои беа дел од проектот.

Низ дискусиите се отворија многу прашања кои нЕ мачат низ процесот кој веќе пет години е дел од образовниот систем. Се заклучи дека тоа е многу важен процес кој е поврзан со иднината на оваа земја, но и процес кој не треба да се истурка на сила.

Незадоволството за задолжителноста, немањето финансиски средства и несоодветната едукација на наставниците за овој тип активности беа клучните работи кои го туркаат овој процес кон форма и прават контра ефекти.

Сепак, присутните натавници и професори, веќе докажани „борци“ во ова поле искажаа позитивни практики и споделија со сите сработени активности кои го красеа ѕидот на работната сала.

Еден прекрасен проект, една прекрасна конференција и можност за дискусија и повторно среќавање со новите пријатели.

 

Како го прославивме 8 – ми Март?

bdr

Празникот на жената секоја година кај мене создава мачнини… поради тоа што од година во година го губи своето значење… а фактот дека самата жена го придонесува тоа, ме жести уште повеќе.

Поради тоа, јас и моите ученици решивме да го прославиме онака како што ние најдобро знаеме.

Активности кои ги реализиравме:

  1. Дискусии со учениците за значењето на празникот
  2. Заговори за рушење на патријархалниот модел – во кои отворено зборувавме дека нема женски и машки работи, дека во домот обврските треба да се делат и секој да го работи она за што се договорил со останатите.
  3. Работилница за род
  4. Работилница во која учениците сами направија подароци за своите мајки и наставнички
  5. Творење драмски текст за Осми Март
  6. Учество со драмскиот текст на литературно читање посветено на празникот
  7. Изненадување – честитање празник на наставничките во наставничка канцеларија со драмската точка

 

Мојата порака и честитката на овој празник ќе ви ја пратам со видеото од драмската секција.

Честит празник!

 

Студиско патување во Словачка

99_resize

Проектот „Ноќ со Андерсен“ започна минатата година. Неколку колеги од нашето училиште (ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп) го предложивме пред Наставничкиот совет, се образложи… се помисли… се гласаше… изгледаше дека ќе го туркаме некако, но како времето минуваше, како се полнеше затворената група на Фејзбук со активности, така и ние – наставниците и учениците, од сега победничкото училиште, изобилувавме со идеи и активности.

9_resize8_resize

Од овој проект произлезе филм кој ја раскажува нашата бајка https://www.youtube.com/watch?v=72ckkA7lEvI но произлегоа и индивидуални финални производи кои и денес се користат во наставата.

Врвот на нештата беше и студиското патување кое го доби координаторот на проектот Каролина Јовеска и јас – Јулијана Талеска, како непосреден учесник во активностите. Во таа насока им благодарам пред сè на Весела Богдановиќ, која ни го покажа овој проект, ни ги отвори вратите во светот на бајките, но и на Ана Хркова и Зузана Путник – наставнички во основно училиште во Ковачица – Војводина, кои во соработка со Општината на Ковачица (благодарност и за претседателот на Општината) обезбедија средства да нè одведат во Словачка.

На ова патување од Македонија учествуваа наградените колеги од Охрид, Прилеп, Велес, Неготино и Скопје.

 

Идејата на трите креативни наставнички овозможи во трите денови престој во Словачка да посетиме училишта и да се запознаеме со условите и начинот на работа. Исто така бевме примени и во Ректоратот на Банска Бистрица. Сместени, едната вечер во интернат во рамките на средно земјоделско училиште и втората вечер во студентски дом, ние имавме можност да ја запознаеме од прва рака и организираноста на образовните институции. Бевме запрепастени од дисциплинираноста и посветеноста на учениците и студентите. На топлината во објектите и чувството за нешто свое.

Едно од најубавите места беше селото на бајките: Хабкуки, кое беше обвиено во снег кој уште повеќе ја истакнуваше неговата волшебност. Ова село ја претстави грижата на Словаците за својот фолклор, за бајките кои се пренесувале од генерација на генерација, и пред сè за младите генерации. Во секоја куќичка, на лето, се изведуваат најразлични работилници поврзани со приказните: куклени претстави, читања, драматизации…

 

Последниот ден беше посветен на тричасовна прошетка во Братислава и посета на споменикот на Андерсен. Или како што кажа една наша колешка: „Дојдовме кај оној што нè донесе тука“.

Ако го исклучам долгото и мачно патување, можам да речам дека беше многу интересно. Можноста да се споделат искуства со колеги, да се дискутира на различни теми, да се виде нешто невидено досега е прилика која не се пропушта. Исто така особено ми беше важно што се почнува со пронаоѓање начини да се награди трудот на наставникот.

dav
Споменикот од Андерсен во Братислава

На самиот крај сакам да им се заблагодарам на моите колеги кои беа дел од тимот, но немаа можност да дојдат на патувањето и исто така на учениците кои се најзаслужни за сè што добивме во овие неколку денови. Нивната радост и поддршка значеа уште една награда на која што ѝ нема цена и која не може да се споредува со ништо.

 

 

Драмската секција учествуваше во меѓународниот проект „Ноќ со Андерсен“

5

This slideshow requires JavaScript.

Во рамките на меѓународниот проект „Ноќ со Андерсен“, оваа година нашето училиште реализира многу активности. Дел од нив беа направени од учениците од драмската секција. Првичната идеја беше да се читаат бајките и да се драматизираат. Дваесет мотивирани ученици беа поделени во пет групи. Секоја група доби различна приказна и имаше задача да смисли сценарио според кое ќе ја претстави бајката со драматизација.

Групите беа составени од: 1.Андријана Мирческа, 2. Веселина Јованоска, 3. Филип Крстески, 4. Васе Колароска, 5. Михаела Јанеска, 6. Елена Павлеска, 7. Мила Ристеска, 8. Леонид Мирчески, 9. Лука Дачески, 10. Александар Мрмески, 11. Никола Илијоски, 12. Димитар Николоски, 13. Климентина Котеска, 14. Лихнида Јорданоска, 15. Јована Стојческа, 16. Теона Стојческа, 17. Сара Нинеска, 18. Евгенија Илијоска, 19. Алексадра Мирческа, 20 Теа Кокондоска.

Во проектот се вклучи Леонардо Маркоски кој беше задолжен за камерата и  монтажата. Од голема помош ни беа и: Ивица Велески, Благојче Иваноски, Кристијан Селчанец и Божидар Јованоски.

Од сработеното произлегоа три куклени престави и две драматизации.

Група   Палешка

Група Славејот

Група Грдото пајче

Група Царевата нова облека

Група „Јовче будалчето“

Од четирите групи се снимија видеа кои можат да се користат како ресурси за настава. А петтата група, со „Јовче будалчето“ настапи на завршната вечер од проектот. На оваа вечер учесниците во проектот можеа да ги видат снимените видеа.

На завршаната вечер драмската секција учествуваше во работилница „Перспективата на другиот“, во која учениците беа поделени во групи и читаа четири бајки. Задачата беше да се раскажи приказната од перспективата на: Паметниот кројачот – во Царевата нова облека, Оловното војниче – во истоимената бајка, Мајката пајка – во Грдото пајче и Јовче будалчето – во истоимената бајка.

Учениците беа многу креативни и ги раскажаа приказните користејќи ја фантазијата.

Потоа, кога завршија и другите активности планирани и реализирани од други колеги и уечници, сите заедно заспаа со бајката „Принцезата на зрно грашок“, а утрото насадија дрво на бајките.

IMG_7641

Беше несекојдневно искуството да се биде дел од проектот. Со нови идеи, наредната година…

„Островот на скриеното богатство“

index

Според препораките на БРО, часовите за лектира треба да бидат два. И најчесто се два, но има некои лектири кои можат да бидат и еден, или можеби три или четири часа. Кога планирањето е добро, лектирната содржина може да се искористи и за други наставни часови, па да се продолжи и по пет часа: со изразување и творење, со граматика, стилски изразни средства, драматизации, игри… не мора да  е класичен час во кој се чита прераскажана содржина, биографија и се прави внатрешен и надворешен опис на главниот лик.

Еве една идеја за лектирата „Островот на скриеното богатство“

Лектирата може да се сработи во три часа:

Прв час: Биографија на авторот која може да се напише на самиот час, така ќе се реализира и ИКТ… Ако компјутерите се нефункционални или ги нема, може да се употреби техниката: смарт телефони (родителите денес имаат обезбедено паметни телефони за нивите деца и плус најмалку 3 гига бајти интернет), иако може да биде ризична бидејќи учениците додека пребаруваат за Стивенсон, да ѕиркаат и на Фејсбук… нејсе, може да им се каже тоа да си го напишат дома и на час да се прочита.

Остатокот од часот е поминување низ содржината со прашања по хронолошки тек, така што се води евиденција кој ја прочитал книгата.

Самата содржина, настаните, постапките на ликовите изнудуваат дискусија која може да трае и наредниот час ако има поента и ако им е интересна на учениците.

Втор час: Ако не се оди на варијанта дискусија, тогаш се продолжува со делење на учениците во групи. Секоја група ги има следните задачи:

  1. Да смисли име на својата пиратска дружина
  2. Секој сам да си измисли пиратско име (во овој дел знаат да бидат многу креативни – прилепски пиратски имиња J )
  3. Да напишат 4-5 прашања од лектирата
  4. Да нацртаат мапа во која ќе го означат патот како може да се стигне до богатството.

На самата мапа се означуваат неколку точки кои се точки за поставување прашања. Учениците треба да го скријат богатството и да одредат еден ученик кој ќе оди со другата група и ќе им ги поставува прашањата.

Трет час: Групите ги разменуваат мапите во насока на часовникот. Имаат пет минути да ги разгледаат. Тргнуваат група по група. Ако група 1, ја дала мапата на група 2, ученик од група 1 оди со пиратската дружина од група 2 и им поставува прашања на секоја точка која е означена во мапата, ако го знаат одговорот можат да поминат понатаму, ако не го знаат… потонуваат.

Кога ќе се вратат во училница се отвора дискусија како помина потрагата по богатството (кое најчесто е чоколадо… или шишарка 🙂

Учениците ги споделуваат и прашањата кои ги поставиле и ако некоја од групите не успеала да ги одговори, ги одговараат.

Еве ги мапите на моите гусари: