Учество на конференцијата „Развојните потреби во процесот на меѓуетничкa интеграција во образованието“

 

_DRG3894.jpgНа 12.6.2018 во хотелот „Холидеј Ин“ бев дел од конференцијата „Развојните потреби во процесот на меѓуетничкa интеграција во образованието“. Конференција која е реализирана од здружението Мировна Акција и Центарот за мировни студии од Загреб, дел од проектот Поддршка на процесот на интегрирано образование во училиштата.

На настанот се зборуваше за:

  • Значењето на процесот на меѓуетничка интеграција во образованието
  • Предизвици во спроведувањето на меѓуетничка интеграција во образованието (МИО)
  • Иднина и развој на интегрираното меѓуетничко образование во Македонија
  • Позитивни искуства во спроведување на меѓуетничкото образование

Како панелисти, но и како учесници во дискусиите беа многу значајни луѓе од образованието и невладиниот сектор, како на пример: Софи Бомонт (Програмски менаџер – Делегација на ЕУ), Зеќирија Хасипи (Директор на Бирото за развој на образованието), Антонела Стојаноска (Државен просветен инспекторат), Надица Костоска (Министерството за образование и наука), Ванчо Петрушевски (Заменик директор на Бирото за развој на образованието, Небојша Мојсовски (Македонски центар за граѓанско образование), Ана Битољану (Прва детска амбасада во светот Меѓаши), Ивана Милас (Нансен Дијалог Центар Хрватска), претставници од невладини организиации кои делуваат во оваа област, но и најмногу значајните за овој процес: наставниците и професорите заедно со нивните директори, кои беа дел од проектот.

Низ дискусиите се отворија многу прашања кои нЕ мачат низ процесот кој веќе пет години е дел од образовниот систем. Се заклучи дека тоа е многу важен процес кој е поврзан со иднината на оваа земја, но и процес кој не треба да се истурка на сила.

Незадоволството за задолжителноста, немањето финансиски средства и несоодветната едукација на наставниците за овој тип активности беа клучните работи кои го туркаат овој процес кон форма и прават контра ефекти.

Сепак, присутните натавници и професори, веќе докажани „борци“ во ова поле искажаа позитивни практики и споделија со сите сработени активности кои го красеа ѕидот на работната сала.

Еден прекрасен проект, една прекрасна конференција и можност за дискусија и повторно среќавање со новите пријатели.

 

МИО – проект: „Над разликите“

 

Една од работите кои ме прават особено среќна е тековниот проект „Над разликите“. Проект кој се реализира со три училишта: ООУ Климент Охридски, ООУ Кирил и Методиј с. Канатларци, ООУ Лирија с. Житоше. Во групите учествуваа ученици Македонци, Албанци, Турци и Бошњаци. Проектот „Над разликите“  е поддржан од „Здружението Мировна акција Прилеп/Тетово во партнерство со Центарот за мировни студии од Загреб во рамки на проектот „Поддршка на процесот на интегрирано образование во училиштата” кој што е финансиран од Делегацијата на Европската Унија во Македонија и ЦИВИКА Мобилитас.

This slideshow requires JavaScript.

Досега се реализирани две средби на кои учениците се дружат, играат и творат креативни работи. Првата средба беше во паркот кај Судот, а втората средба во ООУ „Климент Охридски“. На двете средби учениците низ игровни активности се запознаваа и се дружеа. Имаа можност заедно да дружат четири етнички групи, да зборуваат на своите јазици и пак сите да се разбираат. Тренерите исто така зборуваат на својот јазик и секоја активност се парафразира – по моделот на Нансен интегрираното образование. Методот на парафразирање беше новост за мене. Доста ми се допадна и мислам дека беше несекојдневно искуство за сите. Секој тренер, претходно, во подготовките знае која активност следи. Тренерот назначен за таа активност го дава објаснувањето на свој јазик, а останатите тренери парафразираат што кажал/ла тој/таа. Значи не се работеше за класично, стерилно преведување, туку парафразирање. Учениците ја имаа слободата да зборуваат на кој јазик што сакаа, се слушаше понекогаш и англиски, француски и германски и сите се разбиравме. Богатството на јазици и опуштената атмосфера беа доказ колку убаво и лесно може да се живее заедно.

Трененрскиот тим: Аднан Мехмети, Јулијана Талеска, Ферди Булут, Ирена Трајкоска и Мирела Зијад – Шкријели се пет наставници од трите училишта кои го поддржуваат процесот и волни се за заедничка работа и градење на ново општество и подобро место за живеење. Тимот е обучен за вакви активности: дел од колегите преку Нансен – моделот за интегрирано образование, а дел преку обуките на Мировна акција и Центар за мировни студии – Загреб. Исто така дел од тренерскиот тим се членови на СИТ тимовите во своите училишта. Таа мешавина на искуства го носи квалитетот на целиот процес. Но пред сЕ волјата на колегите и желбата да се работи заедно.

IMG_20180427_181503.jpg

Мојата лична мотивација поврзана со овие активности ја најдов и кај останатите колеги. Се радувам на таа случајност и заедно со нив одиме над разликите!

Да се надеваме дека ќе има уште вакви проекти!

 

 

 

Проект CINEDIVERSITY

 

dsc_6958.jpgПроектот  CINEDIVERSITY е проект на USAID за граѓанско учество преку стипендирање на млади преку LEAD MK програма, со цел младите, во рамки на нивни проекти, да придонесат во напредок на општеството на културното и образовното ниво.

Нашата поранешна ученичка Анастасија Бошкоска, како координатор на проектот ни овозможи да реализираме прекрасна активност.

Ученици од ООУ „Добре Јованоски“ и ООУ „Климент Охридски“ заеднички работеа на кратки stop motion – филмови кои сами ги смислија.

Активностите беа проследени со игри за запознавање и градење на група. Учесниците беа ученици од различни етнички групи и во групите имаше и инклузирани ученици кои го збогатија настанот и придонесоа финалниот производ да биде уште поубав.

Соработката со колешката Падне Николоска продолжува, а поддршката од дефектологот Светлана Миоковиќ – Томеска е многу значајна.

Студиско патување во Словачка

99_resize

Проектот „Ноќ со Андерсен“ започна минатата година. Неколку колеги од нашето училиште (ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп) го предложивме пред Наставничкиот совет, се образложи… се помисли… се гласаше… изгледаше дека ќе го туркаме некако, но како времето минуваше, како се полнеше затворената група на Фејзбук со активности, така и ние – наставниците и учениците, од сега победничкото училиште, изобилувавме со идеи и активности.

9_resize8_resize

Од овој проект произлезе филм кој ја раскажува нашата бајка https://www.youtube.com/watch?v=72ckkA7lEvI но произлегоа и индивидуални финални производи кои и денес се користат во наставата.

Врвот на нештата беше и студиското патување кое го доби координаторот на проектот Каролина Јовеска и јас – Јулијана Талеска, како непосреден учесник во активностите. Во таа насока им благодарам пред сè на Весела Богдановиќ, која ни го покажа овој проект, ни ги отвори вратите во светот на бајките, но и на Ана Хркова и Зузана Путник – наставнички во основно училиште во Ковачица – Војводина, кои во соработка со Општината на Ковачица (благодарност и за претседателот на Општината) обезбедија средства да нè одведат во Словачка.

На ова патување од Македонија учествуваа наградените колеги од Охрид, Прилеп, Велес, Неготино и Скопје.

 

Идејата на трите креативни наставнички овозможи во трите денови престој во Словачка да посетиме училишта и да се запознаеме со условите и начинот на работа. Исто така бевме примени и во Ректоратот на Банска Бистрица. Сместени, едната вечер во интернат во рамките на средно земјоделско училиште и втората вечер во студентски дом, ние имавме можност да ја запознаеме од прва рака и организираноста на образовните институции. Бевме запрепастени од дисциплинираноста и посветеноста на учениците и студентите. На топлината во објектите и чувството за нешто свое.

Едно од најубавите места беше селото на бајките: Хабкуки, кое беше обвиено во снег кој уште повеќе ја истакнуваше неговата волшебност. Ова село ја претстави грижата на Словаците за својот фолклор, за бајките кои се пренесувале од генерација на генерација, и пред сè за младите генерации. Во секоја куќичка, на лето, се изведуваат најразлични работилници поврзани со приказните: куклени претстави, читања, драматизации…

 

Последниот ден беше посветен на тричасовна прошетка во Братислава и посета на споменикот на Андерсен. Или како што кажа една наша колешка: „Дојдовме кај оној што нè донесе тука“.

Ако го исклучам долгото и мачно патување, можам да речам дека беше многу интересно. Можноста да се споделат искуства со колеги, да се дискутира на различни теми, да се виде нешто невидено досега е прилика која не се пропушта. Исто така особено ми беше важно што се почнува со пронаоѓање начини да се награди трудот на наставникот.

dav
Споменикот од Андерсен во Братислава

На самиот крај сакам да им се заблагодарам на моите колеги кои беа дел од тимот, но немаа можност да дојдат на патувањето и исто така на учениците кои се најзаслужни за сè што добивме во овие неколку денови. Нивната радост и поддршка значеа уште една награда на која што ѝ нема цена и која не може да се споредува со ништо.

 

 

Ораторски натпревар

По повод 55 годишнина од работата на ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп, изминатата недела се случуваа низа активности. Една од нив беше и ораторскиот натпревар. На него учествуваа осум училишта од три Општини.

Учесниците и менторите покажаа одличен успех. Спремните учесници нЕ задолжија оваа манифестација да ја направиме задолжителна и да вложуваме уште повеќе во неа.

Настанот го разубавија и Марија Стојческа и Михаил Јагуриноски кои со своите музички способности ја опуштија атмосферата додека се чекаа резултатите.

24879588_1737825629569977_4120573735519389920_o

Училиште Ментор Ученик
1.      „Ѓорче Петров“ – Ропотова Соња Кироваков Стефанија Димеска IX
2.      „Блаже Конески“ – Прилеп Љубица J. Пашоска Теодора Велкоска VIII
3.      „Рампо Левката“ – Прилеп Билјана Ацеска Елеонора Џокоска VIII
4.      „Јонче Смугрески“ – Обршани Тања Ѓореска Кристина Тасеска IX
5.      „Добре Јованоски“ – Прилеп Јагода Волческа Елена Николоска IX
6.      „Кире Гаврилоски – Јане“ – Прилеп Сузана Николовска Борис Ночески IX
7.      „Кочо Рацин“ – Прилеп Наташа Кулевска Николче Ангеловски VIII
8.     „Климент Охридски“ – Прилеп Јулијана Талеска Сара Талевска

 

Стекнувањето вештина на говорништво е наставна едници која се работи во осмо одделение, но по програмата нема многу простор за нејзино соодветно развивање. Овој тип натпревари во иднина може да изнуди слободни ученички активности, па може и секција која ќе им помогне на идните генерации подобро да се подготват за свои животни говорнички успеси.

Голема благодарност на колегите: Билјана Герас, Емона Јованоска и Рубин Матески кои радо го прифатија членувањето во комисијата.

Исто така благодарност и до наставничките Лидија Виши и Ленче Богоевска, заедно со Билјана Герас од ООУ „Даме Груев“, кои допатуваа од Битола за да го поддржат овој настан. Со нив беше и минатогодишната победничка на Ораторското матине, Јана Вангеловска, која се претстави со својот говор.

Првото место го освои Теодора Велкоска од ООУ „Блаже Конески“ – ментор: Љубица Ј. Пашоска. Второто место го освои Борис Ночески од ООУ „Кире Гаврилоски – Јане“ – ментор: Сузана Николовска и трето место: Николче Ангеловски од ООУ „Кочо Рацин“ – ментор: Наташа Кулевска.

24785386_1737826726236534_4139525909132118720_o.jpg

 

Им честитаме на сите учесници и им благодариме што ни помогнаа на достоен начин да го одбележиме јубилејот.

 

Одбележување на Светскиот ден на детето

#ДецатаГиПреземаатУчилиштата (#KidsTakoverSchools)

Денес во нашето училиште се одбележа Светскиот ден на дететот. Дефектологот Светлана Миоковиќ-Томеска одржа работилница во која ги запозна учениците со своите права и обрски. Сиболиката на настанот беше во насока на познавање на правата, но и сензибилизација на учениците за кршењето на правата на дечињата со посебни образовни потреби.

Учениците имаа можност да видат презентација во која се претставени дел од правата на детето од Конвенцијата за права на децата.

Ученикот Андреј Николоски, заедно со дефектологот подели на своите соученици ливчиња на кои беа напишани правата. Учениците ги читаа и кометираа како ги разбираат и каде се сретнале со кршење на тие права.

Живееме во време кога не сме свесни дека нечие право е скршено, нечие право кое е само на некој километар од нас, или е во другата училница, или во ходникот… затоа зборуваме отворено и ги подготвуваме дечињата за подобар и пољубовен свет!!!

Презентацијата:

Прво место на интернационалниот проект „Ноќ со Андерсен“

bty

Денес, на моја огромна радост, а на радост и на целото наше училиште ја добивме првата награда од жирито за учеството во проектот „Ноќ со Андерсен“. Прекрасен проект, обединувачки… весел, создаде многу ресурси, радости, искуства. Ти благодариме Весела и на целата екипа вклучена во проектот, што ни даде можност да сме дел од ова и што виде во нас нешто што самите не бевме сигурни дека го имаме.

17855421_10211776979115849_2520957005531861977_o

Нам ни останаа видеата, сликите и признанијата. Ни остана радоста дека сторивме нешто убаво.

Ѝ благодарам на мојата сестра и нејзиното семејство кои беа блиску до местото на доделување и се стрчаа да ги земат дипломите и во наше име да се заблагодарат на организаторите.

burst

Сега ќе зборувам за мојот весел драмски тим, за моите убавини кои сега се во средните училишта… Зборувам за нив, но не ја заборавам заслугата и на другите дечиња и наставници кои беа вклучени во проектот и кои придонесоа за конечниот најголем можен успех.

Моите драмски надежи: Сара Нинеска, Јована Стојческа, Теона Стојческа , Леонардо Маркоски, Лихнида Јорданоска, Теона и Јована Стојчески, Мрмески Александар, Теа Кокондоска, Веселина Јованоска, Димитар Николоски, Никола Илијоски, Михаела Јанеска, Елена Павлеска, Мила Ристеска, Васе Колароска, , Андријана Мирческа и помошта од Божидар Јованоски, Леонид Мирчески, Благојче Иваноски и Кристијан Селчанец беа вистинските виновници за голем дел од успехот!!!

Се сеќавам во кој хаос бевме поради тоа што ја спремавме театарската претстава „Ние врапчињата“… имаше моменти кога мислев да откажам, но тие беа секогаш спремни, полни со идеи. Се снаоѓаа со реквизити, баравме статив од брат на ученичка, апарат од добронамерници, љубители на уметноста и блиски луѓе 🙂 „грин-скринот“ ни беше пердето од ликовно, го извадивме и додека снимавме немавме перде и ни беше топло 🙂 облеките беа од овде, онде…тетки, вуњи, стрини…братучеди, од претходни настапи… Теа дојде со огледало направено од картон, го правеле со Сара, Лихнида, Евгенија, донесоа игли, конци… боже мој..кројчи имаше во приказната… јас не се досетив на тоа 🙂 а Славејот, Славејот го снимија на прилепски, оригинално, како само се досетија умници мои прекрасни, Палешка… мислеа со главчињата кој што треба да каже, се поделија, се организираа, напишаа и едвај чекаа да се снима… Јовче Будалчето не се сними, но прекрасна беше екипата на завршната ноќ, благодарност за принцезата Александра, за коњите Петар и Грегори 🙂 дечките беа оригинални, што да се прави ни требаа две коњчиња за драматизацијата. Уште се сеќавам на изразот на лицето на директорот, како беше зачуден што прават овие сега кркуш на двете момчиња 🙂 …а еднаш пак батеријата се потроши од апаратото – наставничката заборавила да го наполни… Лео се нервира… …на крајот од кадарот заѕвонило ѕвончето… лошо се исекол врабецот… немаме стапче, па искористивме молив… ни треба добар компјутер, ете го Бошко да ни помогне… не чини звукот, мобилниот од Климентина е супер… снимаме звук… снимаме видео… нека му ја мислат тие што ќе монтираат… снимање по часови, пред часови… некогаш малку и на часови 🙂 ама малку… безброј фејсбук разговори… кога…како… притисок на Лео, на Кико… ајде побрзо… до каде е филмот 🙂 што да ви кажувам… беше прекрасно искуство

Ви благодарам дечиња, ви благодарам колеги!!!