На часот по македонски јазик со учениците од шесто одделение работевме за сказни. Откако се запознавме со најубавите сказни на браќата Грим, Андерсен, Цепенков, ја читавме и прекрасната авторска сказна на Оскар Вајлд „Среќниот Принц“
Овде може да ја симнете скенирана (бидејќи во учебникот за шесто одделение има само мал извадок од неа)
„Среќниот принц во нашиот град“ – Што би направил?
На кого би му помогнала денес?
Како би изгледала? Нацртај го.
„Писмо до Ластовичката“
напиши писмо во кое ѝ се заблагодаруваш дека ти помогнала
„Среќата не е во тоа да имаш, туку во тоа да даваш.“
Што нè прави навистина „среќни“?
Дали денес има луѓе како Принцот и Ластовичката?
Како би изгледала приказната ако ја пишуваме ние?
ИДЕИ ЗА ПОСТЕРИ (помош од вештачката интелигенција)
„Среќата не е злато, туку срце“
Дизајн: Во центарот — статуа на Принцот, поделена на две половини: една страна златна и блескава, другата сива, но од неа излегува светлина во форма на срце. Текст/слоган: „Блескај со добрина, не со богатство.“ или „Кога даваш, светот станува посреќен.“
„Ластовичката на добрината“
Дизајн: Небо со град под него, Принцот на висок столб, а Ластовичката лета со сино зрно во клунот. Околу нив можеш да додадеш срца, цитати или зборови: љубов, жртва, сочувство, храброст.
Текст/слоган: „Малите добрини носат големи чуда.“ или „Крилја на љубовта — највредното богатство.“
„Два херои – еден дух“
Дизајн: Профили на Принцот и Ластовичката, споени со симбол на светлина или ангелски круг. Боите може да бидат контрастни: ладно злато и топло синкаво небо. Текст/слоган: „Вистинската убавина е во делата, не во изгледот.“ или „Среќата е кога некому си ја дал својата радост.“
„Што ако Принцот беше денес?“
Дизајн: Современа градска сцена (луѓе со телефони, реклами, гужва), а во средина стои модерна верзија на Принцот (може дури и дигитална статуа). Ластовичката носи писмо со порака: „Не заборавај да гледаш со срцето.“
„Моето злато за нивната среќа“
Дизајн: Слики или симболи од моментите кога Принцот им помага на луѓето (сираче, шивачка, студент…). Може да биде колаж со цитати од делото. Цитати за постерот:
„Нема ништо поскапо од љубовта.“ „Дадов сè, а сепак добив сè.“ „Кога срцето зборува, среброто молчи.“
Летото е време кога успеаш да се собереш, да се видиш со драги луѓе и да се присетиш на полно работи кои си ги започнал и не си ги завршил. Една од нив е и проектот Социјална песна. Започнавме пред две години да го правиме. На часот кога учевме за социјални песни учениците (сите четири одделенија) во групи твореа социјални песни. Од сите песни се правеше компилација и се создаде една. Идејата беше една моја поранешна ученичка, која знае да рапува да дојде на час, да ја стегне песната и да ја вежба со учениците, да ја пеат, да ја снимиме и да се фалиме 🙂
Но, учениците завршија, Сара не стигна, јас не бев доволно упорна и остана само песната, која за волја на вистината беше доработена од Сара. Вчера јас и Сара се видовме и мене ми светна дека имаме suno. Па му ја пратив и еве што излезе! Уживајте!!!
Учениците од деветто одделние реализираа проект: Репортажа. Еве дел од креативните изработки:
Оваа репортажа е дел од учениците: Саша Бошков, Никита Николоски и Димитар Иваноски од 9-2 одделение.
Ученичките Ивана и Мирјана Думбалоски и Анастасија Амбароска од 9-1 ја направија репортажата за Матка.
Голем број ученици напишаа и патописи. И на сите им беше мотивацијата тридневното патување. Исто така тоа е еден поттик и вистински начин како да се изведе една екскурзија. Учениците треба за време на ексурзијата да имаат креативни задачи на кои ќе се фокусираат и ќе учат и креираат нови работи.
Сосем случајно, додека работев низ дома, на апликацијата Самоглас го пуштив расказот (ако можам така да го наречам, бидејќи изданието е како сликовница) „Лола и јас“. Издание на издавачката куќа „Сказувалка“ во едицијата Кожурец. Текстот ме обзеде целосно и решив да го работам на час. Најпрво мислев да го работам со седмоодделенците, но ефектот кој го постигна ме поттикна да го искористам и со деветтите. Практично заклучив дека е податлив за различни возрасти, во зависност од тежината на задачите. Овде ќе ги изложам двата начини…
Книгата може да ја слушате како аудио-книга (https://www.samoglas.mk/) така што ќе се логирате бесплатно, откако ќе ја симнете апликацијата), но може и да ја порачате или да ја купите од книжарницата (https://knizarnica.skaznuvalka.mk)
Не можејќи да ја чекам да ми стигне, решив да ја сработам во аудио верзија. Тоа многу помогна да се реализира делот за слушање со разбирање, кој ни претставува предизвик.
Материјали за работа: JBL (блутут звучник и мобилен телефон) и се разбира една тајфа од креативни ученици на кои им светнуваат очињата штом ќе добијат некој предизвик.
Слушање на расказот со техника СТОП.
Прва задача: Учениците слушаат до 23 секунда (СТОП). Го запирам аудиото и ги поставувам следниве прашања:
Што можеме да кажеме за нараторот?
Во кое лице се раскажува?
Каде живеат Лола и ликот што раскажува? Што се тие?
Кон што гледа балконот на станот каде што живеат?
На што треба да се внимава во есен, ако се седи на терасата?
На која возраст ги замислувате двата лика?
Како изгледа Лола? Како изгледа другиот лик? Машко е, женско е?
Како изгледа станот? Голем е? Мал е?
Дел од прашањата произлегуваат од она што е слушнато, но дел се и како поттик на нивата фантазија и обид да им стане содржината поинтересна.
Следното слушање е до 34 секунда (СТОП). И повторно неколку прашања кои нужно отвораат дискусии и љубопитство:
Каков живот имаше другарката на Лола, нараторката кога се запозна со неа?
Што дозна за семејството и за неа?
Каква беше Лола кога се запозна со неа?
1:50 (СТОП)
Од што беше болна? Дали може да претпоставиме?
Зошто беше сама? Зошто не живееше некој со неа?
Какви чувства имаше нејзината другарка за Лола?
Што правеше за да ја развесели?
Потсетување за ретроспективно раскажување (нешто што е учено од лани):
Како се викаше начинот на раскажување што го чувте сега? Навраќањето на нешто што се случило порано?
Како дознаваме дека Лола беше тажна? Како го манифестираше тоа? Што правеше во текот на денот? (учениците наоѓаат скриени податоци)
Кои заклучоци можеме да ги изнесеме од однесувањето на Лола: Се притиска кон ѕидот кога оди; ја штрекнуваат звуците на децата, свирежите и чрипењата на автомобилите… се стуткува со колената на тротоарот и трепери… Што ѝ е на Лола? (изведуваат заклучоци)
2:32 СТОП
Како им одеше напредокот со прошетките, опиши како постепено се менуваа работите?
Кој помогна многу за таа промена?
3:50 СТОП
Дали секогаш Лола и нејзината пријателка се согласуваа секогаш?
По што се разликуваа тие?
Каква музика слушаа?
Што сакаа да јадат?
Кој доби џумка и од што?
Дали ти имаш некои ситуации во кои си пострадал поради непромисленоста на пријателот или пријателката. Сподели ситуација во која не сте се согласувале со нешто… кој победува најчесто?
6:07 СТОП
Кој е Џовани? Кој е Марио? Што подготвува Марио најдобро?
Што прават заедно? Што им е омилено?
Кога е топло каде одат?
Какво место е киоскот на Џиџи? Што прават таму? Каде се наоѓа тој киоск?
Какви пици сакаа да јадат?
Кои филмови им беа омилени?
Што знаеш за Амазонските Шуми? Каде се наоѓаат? Зошто се важни за нас?
Дали Лола и нејзината пријателка сакаат романтични комедии?
Какви филмови се тие? Дали ти сакаш да гледаш романтични комедии?
7:40 СТОП
Како сака да спие Лола?
Како се чувствува нејзината пријателка кога таа ја користи како перниче?
Дали и ти имаш некоја ситуација во која не ти е баш најпријатно, но знаеш дека твојот пријател или пријателка тоа им значи многу, па можеш и сакаш да истрпиш за нивно добро.
Како се дружат? Каде одат во зима? Што прават?
Каде одат во пролет? Како се забавуваат?
Каде биле ова лето?
Како патувале до морето?
Замисли ја оваа сцена, што е чудно во неа? Обиди се да се ставиш себеси како нараторот. Играј ја сцената како да си ти. „Никогаш не сум била на плажа. Морето беше малку разбранувано и брановите се удираа од брегот правејќи бела пена. Кога се доближив за подобро да погледнам, еден бран, подрзок од другите ми го избања носот и не престанав да кивам цели 15 минути“
9:23 СТОП
Кој е Микеланџело?Што побарал Микеланџело од нив?
Каков сладолед јадеше Лола?
Што мислеше нејзината пријателка за таа комбинација од сладолед?
Зошто сакаат да ги слушаат звуците од градот? Да слушаат филмови? Да допираат разни ткаенини во продавниците во трговскиот центар?
До крај!
Зошто тој ден беше најубав за Лола?
Како се викаше нараторката пред да ја запознае Лола?
Како ја нарекла Лола?
Што е нараторката?
Какви се тие кучиња и како може да се препознаат?
Искуството беше несекојдневно. Како само им светнуваа очињата кога ќе сфатеа дека нараторката е куче, дека Лола е слепа… креативен молк…
Кратко соземање и силна потреба да се сподели кој како мислел, што насетувал… Активноста можеше да престане тука, но решивме да одиме понатаму
Поим за фабула
Задача 2: Редење на настаните како што ги слушаме.
Искористувајќи ја содржината на расказот, учениците (откако повторно го слушнаа) ги запишуваат редоследно настаните. Така се запознаваат со елементите на прозен текст: фабула и содржина.
(фотографија од таблата)
ФАБУЛА:
Лола и пријателката живеат заедно во еден прекрасен стан кој е во близина на еден костен.
Лола и нејзината пријателка се запознале на село и решиле да живеат заедно.
На почетокот од нивниот живот било многу тешко. Лола била тажна и болна, но како поминувало времето работите се менувале.
Нејзината пријателка многу ѝ помагаше во нејзината адаптација во новиот простор.
Тие многу сакаа да одат на прошетка кога е топло.
Тие многу се сакаат, ама знаат и да се караат.
Двете се различни.
Лола е многу тврдоглава и секогаш сè излегува по нејзино.
Јадат риба и месо.
Пазаруваат во трговски и во продавниците за облека.
Сакаат да седат на масата во киоскот на Џиџи. Јадат кроасани со бел крем и свежа лимонада
Во сабота навечер јадат пица и слушаат филм.
Лола сака да заспие на другарка ѝ како на перниче.
Тие патуваат во зима на планина; во пролет на село, а на лето на море.
На плажата уживаа во водата и јадеа сладолед.
Сликарот Микеланџело им направи портрет.
Тој ден беше најубавиот ден на Лола.
Пред пет години спроти Божиќ Лола направи сообраќајна несреќа и го изгуби видот.
По два месеци таа ја запозна Саша, во школата за кучиња водичи и го одбра нејзиното куче водич која ја нарече Ѕвезда!
Задача 3: Учениците ја раскажуваат содржината на расказот и ја согледуваат разликата. И содржината ја запишуваат во тетратката.
Ова е приказна за една девојка која го губи видот во сообраќајна несреќа и поради тоа зема куче придружник кое ќе ѝ стане нејзината најдобра пријателка. Во расказот се зборува за нивите почетни дружења и за развивањето на едно прекрасно пријателство во кое Лола си го наоѓа своето место во светот кој на почетокот изгледаше неможен да се живее во него.
Задача 4: Тука може да се искористи просторот за сензибилизација. Разговор за слепите и слабовидните лица. Запознавање со нивните карактеристики.Учениците се запознаваат со браевата азбука и гледаат книга напишана на тоа писмо.
Задача 5: Листање на сите особености на ликовите и уште една наставна единица поврзан со елементите на прозниот текст. Тука може да се поврзи и со веќе ученото: опис на лик.
Втора варијанта: Слушање со разбирање и ловење стапици
Оваа варијанта ја сработив со поголемите. Учениците ја слушаат целата книга. Додека слушаат си фаќаат белешки врз основа на кои сами пишуваат прашања. Потоа меѓусебно се прашуваа. Ја слушаат уште еднаш и имаат нова задача: Во неа ги бараат деловите каде што нараторката укажува неусетно за тоа дека Лола е слепа, а Ѕвезда е куче. Тоа го запишуваат во тетратка.
Овде е убаво учениците да ја имаат книгата како текст (да гледаат и да читаат, па на самата хартија да означуваат со различни бои и потоа да ја пополнат табелата:
Лола е слепа
Саша (Ѕвезда) е куче
– Седеше загледана во празно – Се врволиме по улиците слушајќи ги илјадниците гласови на градот – Меки, боцкави, кадифени, шушкави… од креп, од свила, алишта (не купуваат, допираат алишта) – Во паркот: „Да уживаме во викотниците на децата што играат кај фонтаната“ – „слушаме филм“ – Мирисите се насекаде низ текстот, но и вкусовите: темперни бои и дрво, топли кроасани, сол – мирисот на морето.
– „Решив да се грижам за неа“ – „Секогаш излегува по нејзино (Лола) упатува сладок поглед и не успевам да ја одбијам – Излегува на терасата, послушно“ – Сака месо (бифтек), пица со кулен – Лола заспива честопати врз мене како да сум перниче. – „Никогаш не сум била на плажа“. – „Морето беше малку разбранувано и брановите се удираа од брегот правејќи бела пена. Кога се доближив за подобро да погледнам, еден бран, подрзок од другите ми го избања носот и не престанав да кивам цели 15 минути“ – Колку е студено кога водата ќе ми го накваси стомакот – Ветрето ни ги бушавеше косата и крзното…
Се читаат белешките и се дискутира. Како авторката умесно ги реди точките кои упатуваат на двете извонредно скриени работи, кои го прават овој текст неодолив! И овде може да се зборува за слепите лица и за сетилата за мирис и допир, како нешто што е многу важно и силно изразено сосем намерно, во текстот.
Денес (2.10.2023) со VI-4 ги започнавме нашите авантури надвор од училницата. Ние учевме, бевме на час, ама ја сменивме училницата и по малку и наставничката 😊
Најпрвин, учениците имаа можност да се запознаат со сите простории и начинот на работа на библиотеката „Борка Талески“ – Прилеп. Особено сум благодарна за убавиот пречек и посветеноста на вработените во библиотеката.
Па како сЕ започна: Учениците ѕирнаа во библиотеката, се запознаа со книгите, со просториите, ја видоа и изложбата од прекрасните уметнички слики од наши, прилепски автори, научија како во минатото се пребарувале книги, ги видоа картончињата и дознаа што значат броевите и ознаките, како се наредени авторите и нивните дела. Научија што значи роднокрајни автори и раритетни дела…
Потоа сите заедно влеговме во детскиот дел каде што го одржавме нашиот час: „Вежби за литературни родови“. Вработените во библиотеката ни одбраа триесетина книги: романи, збирки песни, авторски, народни, драми од Стефановски, Чашуле, античка драма, епски народни песни, басни, лектирни изданија… Задачата беше учениците да ги разгледаат и според она што го научиле од часовите да ги распоредат во табела каде што припаѓаат: лирика, епика или драма.
По успешната работа и разрешување на двоумењата дали „Антигона“ припаѓа на литературниот род драма или лирика, и епските народни песни дали припаѓаат на епиката или лирика, се заблагодаривме за убавиот пречек и слеговме долу, во галеријата на домот за култура „Марко Цепенков’. Таму нè чекаше новинарката Каролина Мицевска.
Со неа учениците научија за новинарството, за медиумите и важноста за непристрасното новинарство. Исто така ја разгледаа изложбата на Душан Коцев и се обидоа да раскажат нешто за тоа што го гледаат во апстрактните претстави на платното.
Ете како може да биде интересно и многу да се научи за различни работи во само два школски часа.
Гледано според програмата за шесто, учениците совладаа содржини од медиумска култура, литература и изразување и творење. Учеа за новинарство, за литературните родови применуваа стекнати знаења, раскажуваа… и ужива. Ги поттикнувам сите колеги да ја применуваат оваа настава, бидејќи институциите се на располагање, професионалците сакаат добра, образувана младина и волни се да помогнат и да бидат поддршка.
Во петокот ја имавме таа чест и привилегија на часот по македонски јазик да ни дојде на гости Огнен Јанески. Неговото доаѓање беше потврда на моето искуство со вакви часови. Навистина, кога професионалец, во областа која се предава, ќе дојде на час – реализацијата е совршена.
Јанески е наш ученик. Своето основно образование го завршил во „Климент Охридски“ и токму поради тоа, оваа негова посета е уште позначајна. Неговата мотивација беше голема и да се биде сведок на радоста што повторно е во училиштето, беше многу убаво искуство.
Сите ние, вработените и учениците многу се радувавме пто нЕ посети.
На часот, кој всушност беше работилница, учениците имаа можност да го подобрат знаењето од медиумска писменост. Имаа можност и да прашаат што не им е јасно и да поразговараат на разни теми.
По краткото запознавање, на кое сите кажаа по некој збор за себе, се дискутираше за два, претходно дадени текстови:
Низ дискусијата учениците се запознаа со она што е потребно да се напише еден новинарски текст. Огнен многу суптилно, лесно и искуствено им ги приближи сите предизвици, но и начини како да се дојде до финалниот производ.
Низ разговорот, што ним им е интересно да читаат, што прочитале или слушнале тој ден, се излистаа наслови кои подоцна се рангираа и се поставија визуелно на табла која претставуваше весник.
Учениците имаа задача да напишат кратка вест позврзана со една од излистаните теми.
Потоа во групи избираа нова тема, од претходно предложените или некоја што ним им е интересна да пишуваат. Групите имаат задача нарендиот период да се организираат, во консултации со Огнен, да напишат текстови кои ќе бидат објавени на интернет.
Она што мене, како наставничка ми беше од непроценливо значење е разговорот со него. Професионалните консултации за терминологија, наставни единици, начини на предавање на работите, поврзани со медиумска култура и медиумска писменост. Силната потреба да се работи на осовременување на терминологијата, избистрување на поими што се предаваат, поддршка на кадарот да се носи со новото време и сл.
Наставниците треба редовно да имаат можност за средби со професионалци во областа. Со новинари, поети, писатели, стрип-цртачи, професори од факултетите од каде што завршиле… тоа ги надградува, ги држи во кондиција и го подобрува наставниот процес.
Позивот на наставникот, родителот, едукаторот, тренерот… е да создаде идни одговорни граѓани кои ќе го направат животот подобар за сите нас. Такви граѓани може да имаме ако отворено, со силна жар ги разобличуваме лагите и стегите кои се создавале во минатото, а денес отворено се поддржуваат. Ако се има свесност дека од мали нозе може да се искалат генерации на совесни граѓани кои од темел ќе го променат општеството, можеме да живееме многу подобро…
Да им се кажува на децата дека 8 Март е денот на мајката е лага! Да им се кажува дека денес е денот кога треба да се подарува е исто така лага! Да го менуваме одност кон жените само тој ден и од наредниот да продолжувам по старо е страшен пример кој создава луѓе полоши од нас.
Овој ден е ден за ЕДНАКВОСТ!!! ТОА ГО ПРАВИ ДЕН НА СИТЕ НАС!!!
Моите ученици треба да знаат дека во минатото жените ги добиле правата што ги имаат денес со силна борба, со протест, со ненасилна акција, со делување, со многу мака. И да знаат дека таа борба не е завршена. Да знаат како треба да функционира едно семејство. Да знаат дека обврските се делат на мои и твои, не на машки и женски! Да знаат дека не мора да си мајка за да го славиш овој ден. Дека немаш обврска да купуваш подарок, дека подарувањето е убаво кога е од срце и не е изнудено. Кога е направено од тебе и во него има дел кој потсетува на тој што го подаруваш.
Секоја година се ужаснувам од изместените чествувања на денот. Силно ги сожалувам радосните жени на кои можеби тој ден им е единствениот кога се чувствуваат како жени. Силно се сочувстувам со жените и девојките кои трпат насилство, за оние кои се злоставени и кои се воспитани во духот на патријархатот. За оние кои немаат сила и поддршка да застанат и да речат НЕ!
Е за тие жени, за овие мои мили девојчиња да не бидат тие жени, за нив треба да го правиме тоа освестување!
Славењето е убава работа кога си го добил она што си го барал!
Подарувањето е доблесно кога сакаш да подариш,
а ПРОТЕСТОТ Е ОНА ШТО Е НУЖНО!!!
Денешните девојчиња треба да се јакнат и да се храбрат. Да им се зголеми самодовербата и да се поддржуваат во своите желби да бидат подобри. На момчињата треба да им се укажува, да се разговара со нив, уште од мали нозе да се вклучуваат во домашните обврски. Така се создаваат зрели луѓе за заедница, за соживот, за хармонија. Треба да се делува, неуморно да се зборува…
За овој ден, многу значаен за мене и за моите драмски надежи, направивме видео. Видеото е збир на низа активности кои се случија неколку дена пред 8 Март. Сите активности водеа кон вистинскиот начин на „прослава“ на празникот! Од особена важност е, постојано да им се кажува на учениците, идните граѓани на ова наше општество, дека славењето на овој ден е за еднаквост!! Празникот не е само празник на мајката и учителката, на бабата и комшивката. Тоа е ден за кој во минатото многу жени се жртвувале за да застаната рамо до рамо со мажите! Моите ученици искуствено научија што е 8 Март и сакаа да им покажат и на останатите како треба да се слави!!!
На седми јануари се одржаа низа настани во нашето училиште, еден од нив беше работилницата за креативно пишување. Имено, во духот на досегашната традиција на литературно читање, кое најчето е поезија, решивме овој пат да биде проза.
Учениците создадоа прозно дело (краток расказ) со помош на
техниката РАСКАЖУВАЊЕ СО КОЦКИ. Секој од ученичките фрли девет коцки на кои имаше различни илустрации или симболи, од кои три беа за воведот, три за главниот дел и три за завршниот дел. Зборовите што паѓаат треба да се вметнат во раскажувањето.
Осум ученички, идни писатели напишаа прекрасни раскази мотивирани од илустрациите на коцките (кои своевремено ги направија учениците од деветто четири одделение).
Коцките се одличен ресурс за мотивација и инспирација. Можат да се комбинираат во групи, но може и индвидуално. Податни се и за усно изразуање.
Ако разговараш со некој на јазикот што го знае, ќе допреш до неговиот ум. Ако зборуваш со некој на неговиот јазик, ќе допреш до неговото срце.
-Нелсон Мандела-
Мајчиниот јазик е јазикот кој си го научил прв, јазикот на кој наједноставно се изразуваш, јазикот на кој што зборуваш кога си полн со емоции…
Меѓународниот ден на мајчиниот јазик почнува да се празнува во 1999 година. Мотивацијата за тоа прославување е немилиот настан во Бангладеж во кој многу луѓе ги изгубиле своите животи борејќи се за својот мајчин јазик.
Славењето на Денот на мајчиниот јазик би требало да нè потсети за грижата за својот јазик, но и да ни укаже за присуството на други јазици и на нашата должност тие да ги почитуваме и да ја промовираме лингвистичката разновидност и повеќејазичност низ светот.
Секоја култура има јазичен систем кој овозможува меѓусебно комуницирање помеѓу луѓето. Јазикот ги отелотворува вредностите и значењето на самата култура. Го означува човековиот културен идентитет.
Тој има големо влијание врз нашата перцепција и како ние се изразуваме за она што го гледаме. Оттука јазикот, како основно средство за комуникација е дефинирачка карактеристика на една одредена културна популација. Заедничкиот јазик не е само знак за општествени идентитет, туку е и означувач на заедничка историја, обичаи, верувања и вредности.
Затоа денес моите ученици од додатната настава поделија пораки во сите училници и канцеларии во училиштетот. Им прочитаа на учениците за значењето на Денот, со надеж дека пораките што ги направија ќе допрат до нивните срца.
Да го негуваме нашиот јазик со тоа што ќе го научиме!
Сакајќи си го својот јазик, ќе ги сакаме и почитуваме и другите јазици.
Синтакса… прирок… кога ќе сфатат дека глаголот не е прирок 😊 е тогаш работите се комплицираат. Па кога поминале два часа во објаснување за глаголски и глаголско-именски прирок и сега треба да се работат вежби… уф… знае да биде гоолем предизвик.
Како ние го направивме часот интересен?
Ни се смачи од маските, па решивме да одиме надвор. Во училишниот двор. Секој ученик носеше дополнителен учебник 😊 на кој можеше да седи, тетратка и пенкало.
Во круг заеднички повторивме за главни реченични членови, која е функцијата на прирокот, како можеме да го препознаеме во реченица и какви видови прирок има.
Погодување…
Откако се доби впечаток дека знаеме по нешто, почнаа активностите:
Учениците се делат во пет групи (поделбата е 1,2,3,4,5 – се именуваат со броеви како што седат во круг. Оваа поделба може да биде и покреативна, на пример да се направат листови со животни и учениците да влечат. Штом им се даде знак, почнуваат да го имитираат звукот на животното што го извлекле и така според звукот се групираат во група).
Групите си заземаат позиции и почнува ПАНТОМИМАТА.
Првата пантомима е: погоди што правам? (ученикот стои пред групата и прави некакво движење, учениците треба да го погодат дејството. Штом го знаат, ученикот им кажува: прост или сложен. Тие треба да напишат реченица во која ќе имаат прост глаголски прирок или сложен глаголски прирок)
Пр: Сара прави движења дека ТРЧА. Ученците запишуваат: Сара трча. Или запишуваат: Сара почна да трча.
Гимнастичарка и вози камион 🙂
Така играат додека не помине два пати секој од учениците во групата.
Втората пантомима е: која професија сум? (ученикот прави движења кои се карактеристични за професијата која треба да се погоди, аучениците откако ќе погодат запишуваат.
Пр: Таа е наставничка. Тој е доктор, Таа е гимнастичарка или Таа треба да биде наставничка, Таа почнува да станува многу добра гимнастичарка и сл., и добиваат глаголско-именски прироци.
Потоа речениците се читаат во групата и се потенцираат прироците.
мојата училница 