Комуникациски дијалог – работилница: Активно слушање

Во склоп на наставната едница: Комуникациски дијалог со учениците од шесто одделение направивме работилница за активно слушање. Учениците искуствено се запознаа со правилата и начините на општење. Еве како течеше часот:

Наставничката ги дели учениците на парови. Најчесто пар се оние што седат во клупа, но ако има потреба може да направи парови со разместување.

Учениците имаат задача да разговараат на тема: МОЈАТА ПРВА ТЕПАЧКА ИЛИ КАВГА. Но кога едниот зборува, другиот не смее ништо да кажува ниту да прашува, слуша внимателно и се обидува да запомни сè што кажал неговиот партнер. Значи едниот ученик почнуваат со раскажување за својата прва тепачка или кавга, партнерот го слуша внимателно, штом заврши, парафразира, прераскажува, повторува што слушнал и чека потврда од партнерот дали сè запомнил како што е кажано. Потоа се прави истото, но во обратен редослед.

На овој начин учениците директниот исказ го претвораат во индиректен и истовремено учат како да бидат добри слушатели, како активно да слушаат.

Откако ќе завршат, зборуваат на темата КАКО ГО ДОБИВ ИМЕТО ИЛИ ПРЕКАРОТ. Но сега, нема знак, може да почне кој сака и меѓусебе може да си поставуваат прашања поврзани со темата.

Третата тема е САКАМ ДА СЕ ТИ СЕ ПОЖАЛАМ ЗА… но сега по еден од парот доаѓа кај наставничката и добива задача кога неговиот партнер ќе почне да раскажува, тој/таа да не го слуша, да се прави дека го слуша и да се занимава со нешто друго.

Целиот процес е опсервиран од една ученичка која подоцна ќе даде свое мислење за однесувањето на учениците.

Откако трите активности ќе завршат, наставничката поставува прашања и отвора дискусија:

ДИСКУСИЈА:
Прашања за тие што раскажуваа:
1. Како се чувствувате?
2. Дали ви значеше да бидете слушнати?
3. Дали се обидовте да го привлечните вниманието на вашиот соговорник?
4. Што би направиле за да бидете слушнати?
Прашања за тие што „слушаа“:
1. Дали ви беше интересно тоа што ви се раскажуваше?
2. Дали се преправавте дека слушате?
3. Зошто не му кажавте на соговорникот дека ви е досадно?
4. Дали требаше да му речете на соговорникот дека ви е досадно?
Прашања за сите:
1. Каде можеме да сретнеме ваков вид комуникација?
2. Зошто тоа е така?
3. Зошто не слушаме активно?
4. Што подразбираме под активно слушање?

Потоа заеднички се доаѓа до следните заклучоци:

ШТО ПРАВИ ДОБРИОТ СЛУШАТЕЛ:

  • Не прекинува,
  • го гледа соговорникот в очи,
  • не напаѓа,
  • не зборува за себе си,
  • слуша заинтересирано и стрпливо
  • остава тишина во паузите во кои соговорникот размислува
  • го прифаќа тоа што го зборуваш
  • не наметнува свои ставови
  • се смешка
  • охрабрува со гестови и мимики
  • дава поддршка
  • не навредува и не омаловажува
  • не се прави паметен.

 

 

Изразни форми на драмските ликови

 

2016-02-03 10.45.41
Скриен диригент

 

 

This slideshow requires JavaScript.

Го искористивме убавото време кое за жал го снема денес. Излеговме надвор и учевме за изразните форми на ликовите во драмите. Па имавме монолог, дијалог, пантомима проследена со гестови и мимики и се разбира на почеток и мало загревање со игри популарно наречени енерџајзери или јас би рекла уживајзери 🙂

Беа искористени игри во кои децата беа максимално вклучени и низ игра и забава научија како актерите ги изведуваат своите улоги на сцена:

  1. Куќа-станар (игра за загревање)
    Учениците се групираат во куќи и станари. Еден ученик е надвор. Куќа се два ученици фатени за рака. А станарот е ученик кој влагува меѓу нив. Ученикот што е надвор вика:
    – куќите менуваат станар
    – станарот менува куќа или
    – земјотрес.
    Кога ќе се каже куќите да менуваат станар, станарите не се помрднуваат, а куќите премнуваат на друг станар.
    Кога станарите менуваат куќи, куќите не се помрднуваат а станарот влегува под други ученици.
    Земјотрес значи дека тој што бил куќа сега може да биде станар или да си го промени партнерот со кој што бил куќа.
  2. Таен диригент: Еден доброволец излегува од групата. Останатите учесници од групата меѓусебе одбираат еден кој ќе прави одредени движења. Сите се наредуваат во круг и ги повторуваат тие движења. Ученикот што се наоѓа во средината на кругот се обидува да го открие тајниот диригент. Откриениот диригент излегува надвор и играта се повторува – ДВИЖЕЊА – ИМИТИРАЊЕ
  3. Пантомима во групи – Ученците се делат во групи така што во круг кажуваат броеви од 1 до 4, единиците се една група, двојките втора, тројките трета и четворките четврта група. Еден ученик се одделува од групата и со помош на ГЕСТОВИ И МИМИКИ им објаснува некој поим. тој што ќе го погоди поимот го презема неговото место.
  4. Драмски движења: Наставничката чита текст, според текстот учениците треба движејќи низ даден простор да се однесуваат како што слушаат:пр: Станувам, поспан сум. Се проѕевам, се тегнам. Одам полека кон вецето. Ја палам ламбата. Се гледам на огледалото и ја поправам рљазбушавената коса. пуштам чешма и се мијам лице. Се мијам и заби и излегувам. Одам кон трпезаријата и гледам во часовникот. Доцнам за на училиште. Трчам избезумено. Се облекувам набрзнина и трчам кон училиштето…
  5. Дијалози и монолози во групи – Учениците во групи смислуваа краток драмски текст кој го презентираа пред останатите ученици.
  6. Пингвин-пеликан (игра за крај) Еден ученик е пеликан и се движи со отварање и затварање истовремено на едната рака и нога како ножица. Останатите ученици се пингвини и се движат како пингвини. Пеликанот ги брка и штом ги фати и тие се претвораат во пеликани. Играта трае додека сите пингвини не станат пеликани.

Ние уживавме, пробајте и вие 🙂