Дел од активностите по повод Денот на македонскиот јазик

Презентација за Денот на македонскиот јазик

Работилници за креативно пишување (blackout poetry) со деветтите одделенија

Рецитации:

https://youtube.com/watch?v=odhFp3B6Pwo&feature=share Марија Апостолоска, Блаже Конески „Починка“

https://www.youtube.com/watch?v=fb3F3c2A0mc Лаура Кајџаноска „Ден“ – лична творба

https://youtu.be/EPZiAy4Sm2E Марија Јовеска „Ленка“ – Кочо Рацин

Постери:

Лаура Кајџаноска VII – 4
Марија Бардакоска IX – 3

Заеднички час и работилница за креативно пишување на седмоодделенците од ООУ „Климент Охридски“ и ООУ „Кире Гаврилоски-Јане“

Работилници (Поезијата на црниот фломастер – blackout poetry)

Денот на македонскиот јазик е празник кој од неодамна се празнува – на наша голема радост! Поради тоа ние и оваа година подготвивме низа активности со кои сакаме да им укажеме на нашите ученици за важноста на македонскиот јазик, за неговата идентитетска функција и големото значење во нашите животи.

Првата активност, а воедно и еден заеднички проект со колегата Љупчо Петрески, беше работилницата со седмите одделенија. Проектот беше тимска работа на две одделенија од различни училишта.

VII – 1 одделение од ООУ „Кире Гаврилоски-Јане“ и VII – 4 од ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп одражаа заеднички час во кој во групи од мешан состав изработија блекаут стихови.

Учениците имаа можност да се запознаат со техниката за креативно пишување блекаут поезија или во слободен превод поезијата на црниот фломастер. Оваа техника на творење од веќе постоечки текст пробуди кај нив креативност.

Активност сработена во група за време на часот; „На скопскиот маратон“ – Владимир Лукаш
Блекаут од „Необјаснивост“ – Славко Јаневски – работа во групи

Идејата беше да работат на раскази од македонски автори. Да се запознаат со нивното творештво и низ играта која што ја нуди блекаут поезијата да се забавуваат творејќи.

Првото творење беше во групи. Учениците добија осум избрани раскази од македонски автори: „Штрудлата на Лиле“ – Оливера Ќорвезироска; „Фиока“ – Мила Митевска; „Нела Смела и бушавата бура“ – Билјана Црвенковска; „На денот на скопскиот маратон“ – Владимир Лукаш; „Необјаснивост“ – Славко Јаневски; „Подарок од Сингапур“ – Лилјана Дирјан; „Раскази од кујната“ – Соња Михајловиќ и „Стихови врежани во лед“ – Митко Маџунков.

Блекаут од „Нела Смела и бушавата бура“ – Билјана Црвенковска – работа во групи

Часот беше фокусиран на учење на техниката за креативно пишување низ текстови од истакнати македонски автори. Но, на почетокот од часот учениците имаа можност накратко да се запознаат со историјата на македонскиот јазик, она што го учеле и ќе го учат до крајот на деветто одделение. Исто така тие ги видоа на фотографии луѓето кои дале голем придонес во опстојувањето на македонскиот јазик и во неговиот развој, но и најзначајната литература која го бележи постоењето на македонскиот јазик и овозможува ние да го учиме.

Слајд од презентацијата

Колегата Љупчо Петрески беше задолжен за презентација на техниката. За полесно да им биде на учениците, тој сними видео коешто им беше пуштено на учениците на часот. Ова видео е ресурс за наставниците што сакаат да се обидат и да создадат креативни стихови.

Видеото од час: Врска до видеото:
https://youtu.be/JNoAxxgy6u4

Учениците имаа можност и да видат како изгледа тоа во ворд документ и потоа во 8 групи работеа заедно на текстовите.

На овој час учениците се: запознаа со одбележувањето на Денот на македонскиот јазик; се запознаа со македонскиот јазик и книжевност и развојот низ историјата; развиваа вештини за креативно изразување и она што е најважно РАЗВИВАА ЕМПАТИЈА КОН МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК И ЛИТЕРАТУРА.

Од презентацијата за блекаут поезија

Исто така секој ученик имаше задача во текот на денот да создаде сам блекаут со тоа што ќе избере текст или песна од македонски автор или лист од некој дневен весник на македонски јазик. Изработките учениците ги фотографираа и ги испратија во Тимс.

Еве дел од нив:

Изработки сработени дома

Изработките од учениците стигнуваат цел ден, што ни покажува дека оваа техника пробуди кај нив интерес.

Нека ни е честит Денот на македонскиот јазик! Да го чуваме и пазиме!

(Не)еднаков пристап во образованието – истражување од Сунаи Сабриоски

Врска до истражувањето: https://vidivaka.mk/istrazuvanja/pristap-obrazovanie/?fbclid=IwAR3BsvYxUiA1Kl-drZXQjAleeGTJmFNljG-Xva3c9dWX55sB-NSkCd61bN4

Извадок од истражувањето

Чинам беше јануари, 19. кога ми се јави Сунаи и разговараме за неговото истражување „(Не)еднаков пристап во образованието“. Бев пријатно изненадена што ми ја дава таа можност да се искажам по тоа прашање. Читајќи го истражувањето, согледувам дека ги опфатило сите предизвици со кои се соочуваме во овие две учебни години.

Пандемијата откри многу недостатоци. Пред сè го постави наставникот во позиција на ученик. Голем дел од нас почнавме од почеток. Навечер и во викендите сме ученици, а во текот на работната недела наставници. Предизвиците со учењето од далечина се безброј. Се стартува со импровизации, но полека се соземаме и се обидуваме во од да бидеме достојни на повикот.

               Се најдовме пред сосем нов начин на предавање, нови методи, нови алатки… поддршката доаѓаше, но времето за нејзиното применување е мало… овој шок тешко се надминува. Психичките последици допрва ќе дојдат…

               Родителите имаат несекојдневна можност да бидат дел од наставниот процес, што намерно, што нужно (поради условите во кои што се наоѓаат). Судовите доаѓаат веднаш, негодувања, споредувања, незадоволства… тоа прави уште поголем притисок кај наставникот.

               Во основа секоја новост е дочекана со недоверба. Потребно е време да се прифати…

               Оваа присилно забрзана дигитализација е нешто прекрасно што можеше да му се случи на образованието во Македонија. Добро обучените наставници, кои континуирано работат на себе создаваат нови дигитални ресурси и сосем различно поучување од она што го имавме предолго. Штом пандемијата заврши, сите тие ресурси, алатки, платформи ставени во функција ќе го постигнат она што сите го бараме веќе одамна: добро образование.

Извадок од статијата

               Сепак, она што се зборува во статијата е точно. Сите немаат исти можности. Имаме деца кои имаат своја соба со персонален компјутер со најнови перформанси, а има и деца кои живеат во многудетно семејство, со ниски примања, па дури немаат и струја… Така што за тие, ранливи категории целиот говор за убавината на дигитализацијата на образовниот процес паѓа во вода.

Учениците од ранливите категории најчесто следат настава преку мобилен телефон… тоа ја отежнува нивната вклученост во активностите. Особено ако наставникот ја владее платформата и вклучува алатки и задачи во кои треба да се пишува, да се додаваат работи… едноставно телефонот не е соодветен за пишување, есеј на пример…

Тука се и учениците со стари компјутери или со еден компјутер кој го делат сите во семејството… истовремени часови… слаб интернет поради вклученост на повеќе уреди…

Учењето од далечина им го скрати на учениците со ИОП она најмногу што им беше потребно: СОЦИЈАЛИЗАЦИЈАТА. Наставникот е немоќен во реализација на основната цел за тие ученици.

Тежината во наставниот процес за тие ученици целосно падна на родителот. Наставникот може да испраќа дигитални материјали, но тие многу не можат да му помогнат… може само да ја смират совеста на посветениот наставник…

 И најнакрај, за недораснатоста за овој тип настава. Злоупотребувањата, препишувањата, дошепнувањата… без свесност дека се нема никаква корист од тоа. Наставникот е немоќен пред таа несериозност…

Стрип-авторот Здравко Гиров, гостин на часот по македонски јазик

Час на ТИМС

Би сакала најпрвин да им се заблагодарам на стрип-книжарницата Бункер и на Фросина и Давор за тоа што ми овозможија да се запознаам со Здравко Гиров и да договорам да ни гостува на часот.

Уште сум под импресии од часот и од сето она што го видовме во 65 минути. Среќа што учениците имаа блок-часови и што заборавивме дека има одмор од 5 минути, па можевме да уживаме во она што ни беше презентирано.

Презентација во која го претставувам Здравко Гигов пред учениците

Факт е дека малку се знае за стрип-културата, многу малку се читаат стрипови и во наставната програма стрипот е скоро исчезнат.

Контактот со групите на вљубеници на стрипот, со Здравко и со она што тој го сподели, кај мене побуди мисија да ја промовирам оваа култура и да наоѓам начини како да ја доближам до моите ученици.

Здравко со нас сподели многу работи. Најпрвин ни покажа како изгледа еден уметник кој се занимава со деветтата уметност. За тоа дека е потребен еден молив, обична хартија и линијар за да се започне со магијата.

Извадоци од книгата How to drow Comics the Marvel way

Сепак познавањето на математиката, особено геометријата и паралелно со тоа големиот багаж со прочитана литература се клучните елементи кои треба да ги поседува еден стрип-цртач.

Не мора да се биде одличен цртач, многу работи се учат. Се почнува од основни геометриски форми и се оди кон досредување на карактерот.

Гостинот несебично ја сподели со нас книгата: „Како да црташ стрип на Марвеловски начин“ (How to drow Comics the Marvel way) од легендарните Стен Ли и Џон Бусема. Низ прегледот на книгата учениците се запознаа со начинот на цртање, пропорциите на карактерите, како до конструктор, американ кадар, холандски кадар… панели… како се цртаат негативци, а како херои.

Фасцинантно беше тоа што со прости геометриски тела се стигнува до совршена фигура.

Од горенаведената книга…

Сепак Здравко напомна дека стрипот не е само цртеж. Тој е низа илустрации кои имаат своја нарација, тој е новела. Стрипот во себе впива повеќе уметности. Ако нема приказна, нема стрип!

Цртањето на стрипот се поставува врз основа на златната пропорција. Луѓето кога нешто гледаат за прв пат го перципираат според неговите пропорции. Симетричноста го произведува убавото. Тоа е она што се следи при цртањето. Иако, Здравко потенцира дека во реалноста тоа не е така. Убавината не ја носат симетричните работи, убавината е она што доаѓа од нашата внатрешност. За да се спознае убавината, треба време, трпение и посветеност.

Дел од неговата работа во Photoshop

Гостинот сподели и дел од своите први цртежи. Својот прв стрип, нацртан со молив на преслатка тетратка со Нинџа-желки, на кој го има нацртано Один.

Позборувавме и за тоа дека во денешниот стрип-свет има поделени мислења за користењето на таблетот за цртање. Некои цртачи сметаат дека тоа е некој вид мамење, но мислам дека обајцата, а вклучително и учениците, се согласивме дека тоа е претерано. Користењето на технологијата е она што е нужно, но и овозможува усовршување на талентот кој го има стрип-цртачот.

Првиот стрип на Здравко Гиров

Здравко ги мотивира ученците да се обидат да нацртаат нешто. Сподели со нас и еден панел во кој го избриша текстот и сега чека од нас колку ќе бидеме креативни.

На крајот од часот Здравко одговори на неколку прашања поставени од учениците, кои будно го следеа секој негов збор.

Прашања…

За тие што не знаат кој е Здравко:

Здравко Гиров живее и работи во Скопје. Тој е дипломиран машински инженер кој се занимава веќе 20 години професионално со цртање: стрип-автор, илустратор, аниматор, професор, но и татко на две ќерки.

Првиот стрип го нацртал на 12-13 години. А уште од најмала возраст сака да црта и тоа го прави многу убаво.

Освен како стрип автор, Гиров работел и како илустратор за издавачката куќа „Просветно Дело“, како и за „Арс Ламина“ и „Пчелица“ од соседна Србија; потоа како аниматор во „Storyboard Studio“; како илустратор, сторибордист и главен 2D аниматор во „Vertigo Visual“ od Скопје; и како сениор графички артист во „V House Animation“.

Во периодот 2008-2009 предавал карактер дизајн на факултетот за визуелни уметности ЕСРА во Скопје. Во 2009-та на македонскиот стрип форум ја започнал онлајн стрип школата, а во 2010-та со Михајло Димитриевски – „Тхе Мичо“, Давор Драмиќанин, Дамјан Михаилов, Ласко Џуровски и Игор Јовчевски го формирале здружението за промовирање на стрип културата „Макстрипови“ http://www.makstrip.com.mk/

Ова е блогот на Здравко Гиров: https://zdravkogirov.blogspot.com/

Презентацијата која што ја користев на часот за да го претставам:

По не знам кој пат, голема благодарност за издвоеното време и несебичното споделување на непроцениливото знаење за една култура која чека да биде истражена!

Техника пица

Изработки од ученици

Од неодамна сум дел од една Фејзбук група Kreativni pristup lektiri чинам хрватска група во која се споделуваат креативни обработки на лектири. Листајќи на ѕидот од групата забележав дека дел од членовите користат некоја техника за цртање пица. Прашав и ми дадоа насоки како изгледа таа техника. Во основа имаш на располагање 8 прашања кои ги конципираш онака како што сакаш. Задачата е да се одговорат во секое од парчињата на пицата и истовремено да се остави на креативноста од учениците да ја украсат онака како што сакаат.

Јас решив да ја испробам со учениците од седмо одделение. Наидов на воодушевување, одлично сработени задачи и позитивни коментари.

Ја работевме лектирата „Светлина зад ридот“ од нашиот прилепчанец Трајче Крстески. Учениците имаа задача да одговорат на следниве прашања:

  1. Една реченица за Трајче Крстески
  2. Две негови дела
  3. Главни ликови
  4. Нацртај едно од четирите деца
  5. Сцената која најмногу ви се допадна
  6. Каде и кога се случуваат настаните
  7. Кој сцена ве замисли, растажи…
  8. Како ќе продолжи приказната…

Мио активност со Сунаи Сабриоски. Учиме за новинарска статија

IX-1

На часовите по македонски јазик во вторникот и средата имавме драг гостин. Новинарот Сунаи Сабриоски. Причината за неговата посета беше наставната единица НОВИНАРСКА СТАТИЈА. Сабриоски е познат македонски новинар кој има зад себе оставено многу колумни, статии, истражувања и прилози. Исто така тој е добитник и на награди кои го потврдуваат квалитетот на неговата работа.

IX-2

               Нескромно ќе се пофалам дека Сунаи е мој драг пријател кој со еден збор се согласи да учествува во часовите. Тој многу професионално, избалансирано според возраста на децата, им објасни од што се состои новинарската статија и како може таа да се напише. Исто така во прилог ни ја остави неговата наградувана новинарска статија „Децата жртви на родителите и институциите: Прекинато образование заради стапување во брак“ низ која што учениците практично ги согледаа карактеристиките на новинарската статија.

IX-1

               Учениците имаа можност да видат и инспиративни видеа, дел од работата на Сунаи, а имаа и простор да постават прашања. Научија нешто повеќе и за новинарството, но и за самиот Сунаи.

Повикувањето на професионалец да зборува за одредена тема која што е негов фокус е полн погодок. Тоа ја разбива секојдневната динамика и ги активира учениците.

IX-4

               Исто така, особено важно за мене беше тоа што присуството на Сунаи неосетно разбиваше стереотипи за ромската заедница.

Токму со овие ученици на неколку наврати имам дискутирано низ наставниот процес на теми кои ја вклучуваат етничката заедница Роми. Застрашувачки е фактот дека таа етничка заедница од перспектива на ученикот Македонец, или можеби попрецизно, во случајов, прилепчанец, е сосем маргинализирана. Тоа се некои луѓе кои се некаде таму, сиромашни, прости… и низа други етикети кои функционирале низ годините… на само 10 минути од нашето училиште е населбата „Тризла“, училиштето „Добре Јованоски“, тие луѓе се многу блиску до нас, ама ние не сакаме да ги видиме. Голем дел од нив завршуваат средни училишта, факултети и се дел од оптествените текови. Но тоа некако не се гледа, се провлекува невидено. Токму поради ова сакав и се радував на гостувањето на Сунаи.

IX-3

Мио-активностите редовно се фокусирани со албанската заедница, што не е воопшто за критика. Потребно е за соживот и за запознавање, но ние во Прилеп треба да работиме на соживот со ромската заедница, таму треба да ни се фокусирани мио-активностите. Несправедливо долго оваа заедница е пресирана, стигматизирана и омаловажувана. Новите генерации само ги повторуваат фразите од своите дома, од она што го слушаат во опкружувањето… тоа мора да прекине… Локалната самоуправа треба да финиансира проекти во кои ќе се вклучуваат општинските училишта заедно со „Добре Јованоски“, ќе им се даде можност на учениците да се запознаат, да комуницираат… треба многу да се стори на овој план…

Светски ден на аутизам

Како времето поминува се радувам на иницијативноста на многу луѓе и организации, кои се обидуваат да ја зголемат свесноста за многу работи. Во таа насока денешниот час по македонски јазик го посветив на аутизмот.

Со учениците гледавме видеа во кои имаше објаснувања за тоа што е аутизам. Лица со аутистичен спектар зборуваа за својата состојба и сето тоа во насока ученците да размислуваат и да согледуваат.

Од дискусијата произлегоа многу прашања. Прашањата им ги пративме на нашите дефектолози во ООУ „Климент Охридски“, наставнички во посебните паралелки, и одговорите ги подготви во презентација ученичката Јована Илијоска.

Светски ден на лицата со Даунов синдром

Колаж изработен од ученичката Илина Радеска VII – 4

На еден Фејзбук статус прочитав дека овој ден луѓето на Фејзбук го чествуваат со чорапчиња, статуси, допаѓања, срцки и поддршки, а утре пак сЕ е по старо… За жал вистината е тука некаде, но сепак сметам дека една мала активност која ќе се направи со учениците може да направи големи промени на подолг рок. Навистина сме научени да даваме поддршка од дома, со притискање на копчето за допаѓање, со стикери и фотографии… и кога ќе се соочиме со поддршка на дело, одбегнуваме средба или не ја даваме потребната поддршка…ама ако си споменеме пред неколку години и таа интернет привидна поддшка ја немаше…

Во таа насока со дел од моите ученици оваа година направивме колаж од нашите шарени, различни чорапчиња.

Значењето на чествувањето на Денот учениците не го знаат, барем не сите. Затоа е убаво да се искористи можноста и да се сензибилизира. Да се поттикнат на една активност низ која ќе прашуваат и ќе дознаваат.

Беше, чинам, пред 10 години кога прв пат застанав во училница и имав час на кој во првата клупа седеше ученик со Даунов синдром. Бев целосно збунета, знаев дека има луѓе со тој синдром, но никогаш немав личен контакт. Бев целосно здрвена и не знаев дали ме разбира, што да зборувам… веднаш се консултирав со мојата колешка дефектолог, со неговиот личен асистент, кој го имаа ангажирано неговите родители… ми дадоа едукација, ме насочија и сфатив дека неговото присуство во училница е големо богатство за сите. Се сеќавам на неговото прекрасно рецитирање на „Т га за Југ“, на сите беспрекорно сработени активности…

Не треба човек да даде многу, а многу може да се постигни. Да се подигне свеста за тоа дека овие лица се рамноправни граѓани на нашето општество, потребна им е само поддршка и можност да се докажат.

Мојата вредна ученичка Илина Радеска изготви една презентација:

Различностите треба да нЕ обединуваат! Да им дадеме можност и да учиме од другите.

8 Март – Денот на мајката и учителката?!

Што е 8 Март? Ден на мајката??? Ден на подароци? Ден на чајанки? Ден на учителката? Што е?

Интернационалниот ден на жената, како што официјално се вика, е ден во кој се промовира РОДОВАТА ЕДНАКВОСТ! Овој празник не е само за жената, туку е за сите нас!

Ќе зборувам од позиција на наставничка, бидејќи начинот на кој се празнува во голема мера ме вклучува од таа позиција.

Многу работи поминале низ образовниот процес. Свесни или несвесни ние знаеме да поддржуваме или да не се спротивставиме на многу невистини, лажни вредности и заблуди кои ги учат децата в училиште. Некогаш од немоќ, некогаш од страв, мислиме ќе помине, не се мешај, остави… но тоа наше неделување на долг план оневозможува напредок, остава истовило на генерациите, затупува…

На овој ден, како и на сите позначајни празници во моето училиште се чита реферат во кој се кажува како овој празник почнал да се празнува, но никој не го слуша тоа. Потоа се слушаат прекрасните гласови на учениците, најчесто од одделенска настава, од кои произлегуваат безброј љубовни стихови за мајката и учителката. Се полни канцеларијата со подароци. Наставничките се затрупани со честитки и среќни мали главчиња кои скокаат како зајачиња, се радуваат што подаруваат… Паралелно на тие детски радости, редовно на овој празник се читаат и се слушаат низа обвинувања:

„Блазеси му на учителкине, за нив е денов“; „Леле види ја, можи цвеќарница да отвори“; „Тешко на родители, сите пари си ги дадоа“; „Колкав ваучер доби овој пат“; „Не знае колку чанти има“…

И што е најстрашно од сè, овие муабети често се искажани пред децата…

Една година, како одделенски раководител, забранив да ми купуваат подарок. Одржав работилница за родова еднаквост и зборував за значењето на празникот. Учениците инсистираа да ми подарат нешто. Допуштив букет со цвеќе. Добив низа критики и од нив и од родителите: „Сакаат децата, им значи, зошто им ја одземаш радоста?“ Во ред, убаво е да подаруваш. Убаво е да правиш некого среќен. Јас сакам подароци – има некој што не сака? Ама која е смислата на обетките, ваучерот, ташната? Што покажува тоа? Тоа внимание каде води? Што им останува на децата в глава за овој ден? Дека треба да се купи некој подарок, ден за подароци?

Смислата на празникот е нешто многу посилно. Вистинското значење на празникот кај нив ќе предизвика промена. Ако доаѓаат од семејство каде што мајката е таа што ги врши сите домашни работи, што е пресирана, па можеби и физички малтретирана, ќе научат дека тоа е погрешно. Ќе научат дека нема женска работа и дека тоа некој во минатото го платил со својот живот.

Кога прв пат со учениците зборував за празникот сфатив дека не знаат зошто се празнува. Тоа им е ден на мајката и на учителката. Ете баш така, тоа е соодветниот назив на празникот кој кај нас се слави: ДЕН НА МАЈКАТА И УЧИТЕЛКАТА. На овој ден мајките добиваат подарок: тенџере, ѓезве, чанта, обетки, можеби и парфем… а учителката, ааа таа добива ваучер. Мајките на учениците губат скапоцено време организирајќи се преку вибер групи, месинџери: ова да биде – она да биде… и на крај учителката е виновникот. Таа, што си изнасобра куп подароци, како не ѝ е срам…

Зошто треба да се прекине со подарување подароци на учителката за 8 Март? Затоа што тоа е сквернавење и потценување на празникот. Тоа е ден на кој се потсетуваат сите за борбата која секојдневно се води за родова еднаквост. Тој ден треба да се искористи и да се сензибилизира, да се поучува, да се зборува со учениците. Детето да реагира дома кога неговиот татко нема да се вклучува во домашните работи. Уште од мала возраст да учи како да се грижи за домот, за другите, за себе: без разлика дали е момче или девојче. Јас имав ситуации на час кога учениците мислеа дека лажам споделувајќи им дека домашните обврски ги делиме со сопругот и дека немаме машки и женски обврски, едноставно кој како може и како стигнува. Не им се веруваше дека е тоа можно! Замислете во 21 век, во време кога бар на хартија сме далеку од патријархатот… и истите тие ученици подаруваа скапи подароци за 8 Март. Која е смислата на сето тоа?

Сум видела, особено учениците во одделенска настава, колку се среќни и возбудени. Па се подготвуваат, прават изненадувања, зрачат во лицата. Тоа е многу убаво да се гледа, но што празнуваат? За што го даваат тој подарок? Не знаат… Тука е грешката!!!

               Подарувањето е убава работа. Да се учат учениците да подаруваат е прекрасно. Но Тоа може да се направи на друг ден, може и да е обичен ден. Да се покаже благодарност, да се покаже дека некого сакате… да биде искрено, не наместено и изнудено…

За жал има жени кои само на овој ден добиваат некакво внимание. Затоа им е значаен денот да се празнува баш така… за жал има жени кои само тогаш или многу ретко излегуваат со своите пријателки на прослави… токму за нив, за нив треба да се знае што точно се празнува! Има мајки кои не излегле од кујна со години, кои одамна не се почувствувале женствено нити чуле некој комплимент за себе. Зар цвеќето или марамата ќе им го потполни празнилото?

Треба да се менува овој свет, а младите се тие кои ќе го направат тоа. Треба да им се каже, тие брзо учат и ги согледуваат работите! Родовата еднаквост е она кон што треба да се стремиме!

Соодветното славење на празникот може да ни донесе подобра иднина!

За крај, врска од една наша прекрасна активност, на мојата мила Драмска секција: ДА ЈА ПРЕДИЗВИКАМЕ ЕДНАКВОСТА!

Прирачник по граматика за 6 одделение

На моја голема радост, Прирачникот по граматика за шесто одделение од проф. д-р Симон Саздов е излезен во печат. Издавачката куќа „Просветно дело“ ќе издаде уште три вакви прирачници соодветни за останатите одделенија (седмо, осмо и деветто).

Ја имав таа привилегија и чест да бидам рецензентка на четирите извонредни дела. Зборувам со многу емоции, не само поради честа, туку и поради растечкиот процес низ кој поминав додека ги читав.

Веќе 10 годни во настава, би требало човек да се чувствува комотно и сигурно во наставниот материјал што го предава, нели? Но кога човек сака да напредува и навлегува подлабоко, често знае да се преиспита себе си. Верувам дека дел од нас, наставниците го делат тоа чувство.

Понекогаш низ предавањето ќе се појави некоја умна глава која ќе те поттикне со некое прашање, ќе те размрда… и тогаш следува процесот на потрага по одговорот. Е во тие ситуации или во процесот на креирање час Прирачникот е соодветна литература. Убаво избрана, прилагодена за возраста на учениците, а и соодветна за дилемите на наставникот.

Факт е дека учебниците што ги користиме се лоши, со грешки, со не доволно јасни содржини. Не се поткрепа на која треба да се потпреме. За среќа со пандемијата се изменија работите, па пополека стануваме сами креатори на материјалите од кои што ќе учат нашите ученици. Во целиот тој процес, комуникацијата со литература која е произлезена од универзитетски професор, од оној од кој сте научиле многу за јазикот, е навистина она што ни е потребно. Во таа насока, Прирачниците по граматика за 6, 7, 8 и 9 одделение се токму тоа.

Имајќи ја привилегијата да ги прочитам уште пред да излезат, се радувам на она што ќе го овозможат кај наставниците. Читајќи, најдов кај себе грешки, недоречености, пренесени наставни единици на потежок начин… Се анализирав и сфатив дека „граматичките финти“ како што јас си ги нарекувам со моите ученици, кои што се претставени во прирачниците се едноставни, лесно сфатливи и податни за работа. Токму тоа го охрабрува наставникот, го прави посигурен почетникот. Ете затоа се многу корисни.

Вежбите пак се прецизно и многу досетливо избрани, токму да те замислат, да те подготват да го совладаш материјалот. Ги решавам една по една и со секоја нова вежба се восхитувам. И од самите вежби се гледа авторовото одлично познавање на јазикот.

Благодарам професоре, за грижата кон напредокот на своите студенти коишто завршиле со студиите и сакаат да бидат на нивото на задачата! Вашето дело е великодушно и неизмерно грижливо!

Драги колеги, топло ги препорачувам. Содржините се вистинска поддршка за наставникот, создаваат сигурност и стручност во наставниот процес. ТРЕБА ДА ГИ ИМА СЕКОЈ НАСТАВНИК!!