8 Март – Денот на мајката и учителката?!

Што е 8 Март? Ден на мајката??? Ден на подароци? Ден на чајанки? Ден на учителката? Што е?

Интернационалниот ден на жената, како што официјално се вика, е ден во кој се промовира РОДОВАТА ЕДНАКВОСТ! Овој празник не е само за жената, туку е за сите нас!

Ќе зборувам од позиција на наставничка, бидејќи начинот на кој се празнува во голема мера ме вклучува од таа позиција.

Многу работи поминале низ образовниот процес. Свесни или несвесни ние знаеме да поддржуваме или да не се спротивставиме на многу невистини, лажни вредности и заблуди кои ги учат децата в училиште. Некогаш од немоќ, некогаш од страв, мислиме ќе помине, не се мешај, остави… но тоа наше неделување на долг план оневозможува напредок, остава истовило на генерациите, затупува…

На овој ден, како и на сите позначајни празници во моето училиште се чита реферат во кој се кажува како овој празник почнал да се празнува, но никој не го слуша тоа. Потоа се слушаат прекрасните гласови на учениците, најчесто од одделенска настава, од кои произлегуваат безброј љубовни стихови за мајката и учителката. Се полни канцеларијата со подароци. Наставничките се затрупани со честитки и среќни мали главчиња кои скокаат како зајачиња, се радуваат што подаруваат… Паралелно на тие детски радости, редовно на овој празник се читаат и се слушаат низа обвинувања:

„Блазеси му на учителкине, за нив е денов“; „Леле види ја, можи цвеќарница да отвори“; „Тешко на родители, сите пари си ги дадоа“; „Колкав ваучер доби овој пат“; „Не знае колку чанти има“…

И што е најстрашно од сè, овие муабети често се искажани пред децата…

Една година, како одделенски раководител, забранив да ми купуваат подарок. Одржав работилница за родова еднаквост и зборував за значењето на празникот. Учениците инсистираа да ми подарат нешто. Допуштив букет со цвеќе. Добив низа критики и од нив и од родителите: „Сакаат децата, им значи, зошто им ја одземаш радоста?“ Во ред, убаво е да подаруваш. Убаво е да правиш некого среќен. Јас сакам подароци – има некој што не сака? Ама која е смислата на обетките, ваучерот, ташната? Што покажува тоа? Тоа внимание каде води? Што им останува на децата в глава за овој ден? Дека треба да се купи некој подарок, ден за подароци?

Смислата на празникот е нешто многу посилно. Вистинското значење на празникот кај нив ќе предизвика промена. Ако доаѓаат од семејство каде што мајката е таа што ги врши сите домашни работи, што е пресирана, па можеби и физички малтретирана, ќе научат дека тоа е погрешно. Ќе научат дека нема женска работа и дека тоа некој во минатото го платил со својот живот.

Кога прв пат со учениците зборував за празникот сфатив дека не знаат зошто се празнува. Тоа им е ден на мајката и на учителката. Ете баш така, тоа е соодветниот назив на празникот кој кај нас се слави: ДЕН НА МАЈКАТА И УЧИТЕЛКАТА. На овој ден мајките добиваат подарок: тенџере, ѓезве, чанта, обетки, можеби и парфем… а учителката, ааа таа добива ваучер. Мајките на учениците губат скапоцено време организирајќи се преку вибер групи, месинџери: ова да биде – она да биде… и на крај учителката е виновникот. Таа, што си изнасобра куп подароци, како не ѝ е срам…

Зошто треба да се прекине со подарување подароци на учителката за 8 Март? Затоа што тоа е сквернавење и потценување на празникот. Тоа е ден на кој се потсетуваат сите за борбата која секојдневно се води за родова еднаквост. Тој ден треба да се искористи и да се сензибилизира, да се поучува, да се зборува со учениците. Детето да реагира дома кога неговиот татко нема да се вклучува во домашните работи. Уште од мала возраст да учи како да се грижи за домот, за другите, за себе: без разлика дали е момче или девојче. Јас имав ситуации на час кога учениците мислеа дека лажам споделувајќи им дека домашните обврски ги делиме со сопругот и дека немаме машки и женски обврски, едноставно кој како може и како стигнува. Не им се веруваше дека е тоа можно! Замислете во 21 век, во време кога бар на хартија сме далеку од патријархатот… и истите тие ученици подаруваа скапи подароци за 8 Март. Која е смислата на сето тоа?

Сум видела, особено учениците во одделенска настава, колку се среќни и возбудени. Па се подготвуваат, прават изненадувања, зрачат во лицата. Тоа е многу убаво да се гледа, но што празнуваат? За што го даваат тој подарок? Не знаат… Тука е грешката!!!

               Подарувањето е убава работа. Да се учат учениците да подаруваат е прекрасно. Но Тоа може да се направи на друг ден, може и да е обичен ден. Да се покаже благодарност, да се покаже дека некого сакате… да биде искрено, не наместено и изнудено…

За жал има жени кои само на овој ден добиваат некакво внимание. Затоа им е значаен денот да се празнува баш така… за жал има жени кои само тогаш или многу ретко излегуваат со своите пријателки на прослави… токму за нив, за нив треба да се знае што точно се празнува! Има мајки кои не излегле од кујна со години, кои одамна не се почувствувале женствено нити чуле некој комплимент за себе. Зар цвеќето или марамата ќе им го потполни празнилото?

Треба да се менува овој свет, а младите се тие кои ќе го направат тоа. Треба да им се каже, тие брзо учат и ги согледуваат работите! Родовата еднаквост е она кон што треба да се стремиме!

Соодветното славење на празникот може да ни донесе подобра иднина!

За крај, врска од една наша прекрасна активност, на мојата мила Драмска секција: ДА ЈА ПРЕДИЗВИКАМЕ ЕДНАКВОСТА!

Прирачник по граматика за 6 одделение

На моја голема радост, Прирачникот по граматика за шесто одделение од проф. д-р Симон Саздов е излезен во печат. Издавачката куќа „Просветно дело“ ќе издаде уште три вакви прирачници соодветни за останатите одделенија (седмо, осмо и деветто).

Ја имав таа привилегија и чест да бидам рецензентка на четирите извонредни дела. Зборувам со многу емоции, не само поради честа, туку и поради растечкиот процес низ кој поминав додека ги читав.

Веќе 10 годни во настава, би требало човек да се чувствува комотно и сигурно во наставниот материјал што го предава, нели? Но кога човек сака да напредува и навлегува подлабоко, често знае да се преиспита себе си. Верувам дека дел од нас, наставниците го делат тоа чувство.

Понекогаш низ предавањето ќе се појави некоја умна глава која ќе те поттикне со некое прашање, ќе те размрда… и тогаш следува процесот на потрага по одговорот. Е во тие ситуации или во процесот на креирање час Прирачникот е соодветна литература. Убаво избрана, прилагодена за возраста на учениците, а и соодветна за дилемите на наставникот.

Факт е дека учебниците што ги користиме се лоши, со грешки, со не доволно јасни содржини. Не се поткрепа на која треба да се потпреме. За среќа со пандемијата се изменија работите, па пополека стануваме сами креатори на материјалите од кои што ќе учат нашите ученици. Во целиот тој процес, комуникацијата со литература која е произлезена од универзитетски професор, од оној од кој сте научиле многу за јазикот, е навистина она што ни е потребно. Во таа насока, Прирачниците по граматика за 6, 7, 8 и 9 одделение се токму тоа.

Имајќи ја привилегијата да ги прочитам уште пред да излезат, се радувам на она што ќе го овозможат кај наставниците. Читајќи, најдов кај себе грешки, недоречености, пренесени наставни единици на потежок начин… Се анализирав и сфатив дека „граматичките финти“ како што јас си ги нарекувам со моите ученици, кои што се претставени во прирачниците се едноставни, лесно сфатливи и податни за работа. Токму тоа го охрабрува наставникот, го прави посигурен почетникот. Ете затоа се многу корисни.

Вежбите пак се прецизно и многу досетливо избрани, токму да те замислат, да те подготват да го совладаш материјалот. Ги решавам една по една и со секоја нова вежба се восхитувам. И од самите вежби се гледа авторовото одлично познавање на јазикот.

Благодарам професоре, за грижата кон напредокот на своите студенти коишто завршиле со студиите и сакаат да бидат на нивото на задачата! Вашето дело е великодушно и неизмерно грижливо!

Драги колеги, топло ги препорачувам. Содржините се вистинска поддршка за наставникот, создаваат сигурност и стручност во наставниот процес. ТРЕБА ДА ГИ ИМА СЕКОЈ НАСТАВНИК!!

Меѓународен ден на мајчиниот јазик

Мајчиниот јазик е јазикот кој си го научил прв, јазикот на кој наједноставно се изразуваш, јазикот на кој што зборуваш кога си полн со емоции…

Меѓународниот ден на мајчиниот јазик почнува да се празнува во 1999 година. Мотивацијата за тоа прославување е немилиот настан во Бангладеж во кој многу луѓе ги изгубиле своите животи борејќи се за својот мајчин јазик.

Славењето на Денот на мајчиниот јазик би требало да нè потсети за грижата за својот јазик, но и да ни укаже за присуството на други јазици и на нашата должност тие да ги почитуваме и да ја промовираме лингвистичката разновидност и повеќејазичност низ светот.

Основната функција на јазикот е општењето меѓу луѓето во една човекова заедница.

Секоја култура има јазичен систем кој овозможува меѓусебно комуницирање помеѓу луѓето. Јазикот ги отелотворува вредностите и значењето на самата култура. Го означува човековиот културен идентитет.

Тој има големо влијание врз нашата перцепција и како ние се изразуваме за она што го гледаме. Оттука јазикот, како основно средство за комуникација е дефинирачка карактеристика на една одредена културна популација. Заедничкиот јазик не е само знак за општествени идентитет, туку е и означувач на заедничка историја, обичаи, верувања и вредности.

Јазикот е од една страна едноставно, а од друга страна сложено средство за комуникација. Едноставноста ја поврзуваме со способноста за секојдневно комуницирање со средината во која живееме, а сложеноста пак со познавањето на јазичните законитости. Некои од нив ги стекнуваме спонтано, додека за некои треба да се потрудиме да ги совладаме.

Да го негуваме нашиот јазик со тоа што ќе го научиме!

Сакајќи си го својот јазик, ќе ги сакаме и почитуваме и другите јазици.

СЕКОЈ ЈАЗИК Е НЕЧИЈ МАЈЧИН ЈАЗИК!

Stop motion – Проект на седмоодделенците

Зимскиот распуст беше одлична прилика седмоодделенците да покажат што научија на часот по македонски јазик. Имено, тие имаа предизвик-домашна задача да направат краток стоп моушан филм, за кој научија од наставникот Дарко Талески.

Еве ги сите 25 филмчиња, повелете – ГЛАСАЈТЕ!!!!

Им благодарам на сите ученици што ја завршија навремено задачата и што се вложија креативно во целиот процес.


  Лука Наумоски (Трка со коли)

Огнен Наумоски (Наполитанчеста борба)

  Огнен Бојков (The lost fish)
Горјан Ристески (Мост)
Илина Радеска (Еколошка акција)
Андреј Пејоски (топчиња)
Андреј Макрески (Магионичарска шапка)
Марија Апостолоска (Летно уживање)
Ања Лашкоска (Овошје)
Мила Лашкоска (Боење)
Душица Петкоска (Барби)
Јована Илијоска (Спасување)
Маја Иваноска (Лего кочија)
Софија Јакимоска (Пожар)
Јован Митов (Змија)
Лаура Кајџаноска (Под морето)
Андреа Василеска (Сообраќај)
Бобан Вренцоски (Снешко)
Иван Стеваноски (Скирол)
Марија Јовеска (Тажна еко-приказна)
Петар Ангелески (Дедо Мраз патува)
Стефан Пепељугоски (Волшебен сон)
Леонида Илијоска (Главата горе!)
Матеј Димоски (Сендвич)
Лука Тодороски (Рудник)

Stop motion со Дарко Талески

На 24.12.2020 со учениците од VII – 4 одделение имавме прекрасен час, благодарение на колегата Дарко Талески. Часот беше наменет учениците да се запознаат со stop motion – техниката за правење анимации, поточно учениците да научат како да направат краток анимиран филм.

Колегата по ликовно образование Дарко Талески радо го прифати мојот предлог, на што сум особено радосна.

Учениците научија

  • што е тоа stop motion анимација​
  • кои се видовите на stop motion анимација​
  • како сами да направам анимација со телефон или таблет​
Од час…

Stop motion анимација е вид на анимација во која предметите физички се манипулираат (се поместуваат) во мали чекори и при секое поместување се фотографираат со цел да се добие движење или некоја друга промена.​

Така, може да се анимира било каков вид на предмет, но најчесто се користат кукли со подвижни споеви или фигури изработени од пластелин. Како материјали исто така може да се користи:  хартија, ткаенини, фотографии и друго.

Видови на stop motion анимации:

  • Предмет – движење анимација (Object-Motion) ​
  • Анимација од глина (Claymation)​
  • Анимација со пикеселација (Pixilation Stop Motion)​
  •   Анимација со исечоци (Cutout Animation)​
  • Куклена анимација (Puppet Animation)​
  •   Анимација со силуети (Silhouette Stop Motion)

Еве дел од видеата кои што ги гледавме:

На крај наставникот Дарко Талески ги поздрави учениците со видео кое што сам го направил, специјално за оваа пригода, честитајќи им ги празниците.

Огромна благодарност за заложбите и споделувањето на своето време. Во исчекување сме да гледаме интересни анимации кои што ќе крчкаат за време на распустот.

3 Декември, Меѓународен ден на лицата со посебни потреби

3 Декември – Меѓународен ден на лицата со посебни потреби. Ден кој треба да се чествува во насока на зголемување на свеста за постоењето на лицата со посебни потреби. Односно ден кој треба да ја обзнани борбата за инклузија во секое поле од живеењето. Поради тоа, моите ученици сакаа да се придружат во таа животна кампања и да дадат придонес во освестувањето.

Тие се организираа и направија кратко видео со кое сакаат да покажат дека сите сме различни, но имаме и многу сличности. Сите имаме потреби кои се испреплетуваат со животниот стандард, со нашите можности, со пречките што ни се појавуваат… тоа не треба да е причина за поделба и маргинализирање…

Лицата со посебни потреби сакаат да се дружат, да бидат дел од она што сме сите. Затоа треба да се помогне, да се поддржи, да се биде другар!

Нашето училиште во многу наврати ја поддржува инклузијата! Не само овој ден, туку секој ден од нашиот живот ќе укажуваме за силната потреба да бидат со нас, до нас, покрај нас!

Urime 22 Nëntori – Dita e Alfabetit të Gjuhës Shqipe

Колаж од букви од албанската азбука

Претходната недела со учениците од седмо и деветто одделение одлучивме на креативен начин да го честитаме Денот на албанската азбука. Имено, учениците нацртаа, обоија и испечатија букви од албанската азбука. Се сликаа и ученичката Илина Радеска од фотографиите направи колаж. Колажот е честитка со која сакаме да им го честитаме празникот на сите наши пријатели чијшто албански јазик е мајчин јазик. А исто така и на нашите МИО-пријатели од основното училиште „Наим Фрашери“ од Куманово.

На час по Македонски јазик…

Искрените детски срца подадоа рака и покажаа дека се зрели за соживот дури и од дупло повозрасните од нив. Мене, како наставничка и како човек кој го почитува мултикултурализмот, оваа ученичка поддршка ме направи многу среќна.

Во разговор со учениците заклучивме дека е важно да се почитуваат луѓето, особено оние со кои делиш многу работи, а мислиш дека се многу различни.

На час по Македонски јазик…

Разговравме дека како што ние го имаме 5 Мај, така и Албанците го имаат 22 Ноември, и сите други јазици си ја слават азбуката, кодификацијата, правописот… и дека празникот е радост која што треба да се честита, да се сподели.

Треба на другиот да му се покаже почит и признание, така го обврзуваш и тој да се однесува така.

МИО активностите – доброволните и искрените, многу помагаат кај идните граѓани на нашето општество да се развие свесност за почит кон различностите. Она што треба сите ние, а особено младите, да научиме е да не се чувствуваме загрозени во присуството на другиот. А тоа ќе го имаме само кога ќе сме сигурни во себе. Во она што сме и она што го претставуваме. За сите има место под сонцето!

Нека е честит денот!

Urime!

Нека ни е честит Денот на македонскиот јазик!

Честит празник!!!

 

 

Од оваа година, со одлуката на Владата на Република Македонија, на 130. седница, одржана на 16 април 2019 година, 5 мај е Ден на македонскиот јазик. По тој повод, сите наставници, особено македонистите, имавме идеи како да го празнуваме Денот. Но, како што сите знаеме… нѐ наваса некое чудно време и многу работи излегоа од текот кој што го имавме зацртано. Па, нема да сме наставници, ако не знаеме да се снајдеме во непредвидени ситуации, нели?…

И така, на идеја на мојата колешка Евгенија Трајкоска, решивме да предложиме, најпрво во рамките на нашето училиште „Климент Охридски“, да направиме некој виртуелен простор во кој ќе го одбележиме празникот. Објавивме на вибер, идејата се прифати и тргна иницијативата…

Нешто потоа идејата ја споделивме на затворената група од Друштвото на професори по македонски јазик од Општина Прилеп. Таму наидовме на позитивни реакции и најнакрај направивме Фејзбук-страница Ден на македонскиот јазик и колегите почнаа со поддршка.

Но тоа продолжи понатаму, се приклучија колеги од Охрид, Скопје, Куманово, Кавадарци и бројките растат и растат, исто како нашата радост.

Ги разгледувам активностите, на самиот ден на празникот, ги има многу. Вклучени се скоро сите училишта од Прилеп, опфатени се генерациски ученици од основно и средно образование. Активностите, која од која поубави: презентации, рецитации, фотографии, колажи, лични творби, ликовни творби, музички творби, цитати на поети и писатели, правописни правила, песни на поранешни и сегашни, актуелни поети…

 

Во моментов 24 660 прегледи, 839 допаѓања.

Колегите посветено, многу креативно допреа до сите кои на различен начин придонеле, придонесуваат и во иднина ќе придонесат во битисувањето на нашиот македонски јазик. И тоа многу радува.

Еве дел од нашите убавини на Страницата:

 

 

 

 

 

 

Наставниците од ООУ „Климент Охридски“ им испратија порака на своите ученици

конечен колаж Климент Охридски

Сведоци сме на безброј пораки, видеа, фотографии… кои шират емпатија и храбрат да се издржи во ситуацијата во која веќе некое време сме западнати.

Ова чудно време сите нЕ загрижува и обременува. Тука особено се погодени учениците, на кои им е скратена слободата што ја имаа. Истовремено се обременети со новиот начин на изведување на наставата.

Истата судбина ја имаме и ние наставниците. Сите заедно пливаме во немирните води во кои сме принудно. Затоа пораките се показател за грижа, за мислење за некого… за поддршка и соочување со истата мака.

Една таква порака-колаж направија наставниците во германското училиште Dietrich-Bonhoeffer-Schule (Lich), во кое работи Андријана Атанасоска, поранешна ученичка во ООУ „Климент Охридски“, а сега професор по математика и физичко образование.

примерот од Германците

Овој колаж наишол на позитивни реакции и покренал таков предизвик ширум Германија. Тој предизвик дојде преку неа и кај нас. Па ние, наставниците од ООУ „Климент Охридски“ решивме да испратиме колаж-порака со која ги храбриме нашите ученици, но и ги поттикнуваме на трпение и посветеност, поддршка на семејствата и љубов кон сите.

Се надеваме дека овој постер ќе ги стопли нивните срца и ќе најдат сила да издржат. Ќе ни бидат нам смисла, за и ние да издржиме.

This slideshow requires JavaScript.

Пораката: Ученици, во овие чудни времиња, само: љубовта, посветеноста, поддршката и трпеливоста можат да го победат секое зло. Бидете силни! Вашите наставници!