И оваа година учениците од VIII – 2 одделение направија работилница за „Новогодишни украси“. Тројца ученици од одделението: Анисија Ставреска, Никита Ристески и Наталија Петреска ги пренесоа своите вештини за правење на снегулки, ѕвезди и други новогодишни украси. Сите ученици беа вклучени со свои изработки и материјали. Беше весело и празнично. Од куп хартија учениците направија прекрасни украси кои ја разубавија нашата училница. Браво дечиња!!!
Драмската секција повторно зеде учество на проектот „Музеите во училиштата и училиштата во музеите“. Оваа година, заедно со останатите основни училишта требаше да се избере некој локалитет или случување кои се карактеристични за Прилеп и да се претстави со кратко видео. Одговорни наставнички за проектот беа Лилјана Здравеска и Јулијана Талеска. Во таа насока се одржаа неколку средби со координаторот на проектот Александар Цветкоски и неговата асистентка Мимоза Христоска, вработени во Музејот. Заеднички се дојде до идејата да се презентираат театарските игри „Војдан Чернодрински“.
Учениците уживаа во подготовките, особено во множноста да облечат костими од театарски престави. Да влезат накратко во светот на ликовите: Ромео, Јулија, Хлестаков, Кир Јања, Анѓеле, по Јанче, Цвета, Диоген, Трите сестри, Итар Пејо, Хамлет, Отело, Дездемона…
Најинтересно беше кога се подготвуваме за снимање. Учениците заедно со Координаторот на проектот Александар Цветкоски и Мимоза Христоска се обидоа да изгледаат скоро идентично на ликовите што ги претставуваа. Тие влегоа со свои видувања на ликовите и врз основа на нивната режија беше снимено видеото.
Видеото се снимаше во Домот за култура „Марко Цепенков“. Учениците имаа можност да видат како изгледа кога се снима филм. Иако кратко, сепак искуствено се почуствуваа како вистински актери, што всушност и се. Им благодарам за заложбите и за тоа што дадоа дел од своето време и креативност.
Денес една група од наставници и ученици заедно со СИТ-от на училиштето бевме на гости кај нашето партнер училиште „Пере Тошев“ од с. Десово. Целта на нашата посета беше реализација на заеднички активности во рамките на наставниот процес. Мојата активност беше реализација на наставната единица: Пејзажни песни. Заедно со наставничката Зулфије Јусуфи одржавме двојазичен час. Имавме 14 ученици, 7 Албанчиња, 7 Македончиња.
Активностите беа пред се` во насока на запознавање на децата и другарување, а потоа и на совладување на наставната единица. Искуството беше незаборавно. И за нас наставничките и за дечињата. Еден обичен, едноставен час може да биде пример за цело човештво, за тоа дека многу лесно можеме да бидеме заедно, да се дружиме, да спроведуваме активности, сеедно од која националност сме, сеедно која вера ја имаме. Овие дечиња го покажаа тоа. Еве производ од таа активност:
По повод „Денот на албанската азбука“ училиштето имаше пригодна програма на која настапија ученици од трите етнички заедници: македонска, албанска и бошњачка. Нашата ученичка Васе Колароска се претстави со песната „Химната на децата“ од Есад Бајрам
Денес наставничките Јулијана Талеска, Билјана Наумоска-Шукуроска, Весна Јонзоска, Моника Јанкулоска и дефектологот Светлана Миоковиќ-Томеска одржаа интегриран час во просториите на Друштвото за есперанто – Прилеп. На часот присуствуваа учениците од додатната настава по македонски јазик, математика и англиски јазик. Учениците беа запознати со јазикот есперанто. Неговото создавање, начинот на употреба и примена во светот. Тие имаа можност да видат како изгледа текст напишан на есперанто и кои луѓе го користеле. Воведувањето во светот на есперантото го направи господинот Виктор Галески, на кој му сме многу благодарни. Поради неговото исцрпно предавање дел од учениците пројавија интерес во иднина да го научат јазикот.
Со оваа посета се завршуваат планираните активности на наставиците од ООУ „Климент Охридски“ по повод Месецот на книгата.
По повод Месецот на книгата, учениците од ООУ „Климент Охридски“, членови на додатната настава по македонски и англиски јазик и членовите од литературната секција од училиштето, заедно со дефектологот Светлана Миоковиќ –Томеска, наставничките Весна Јонзоска, Билјана Наумоска-Шукуроска и Јулијана Талеска го посетија Друштвото за слепи и слабовидни лица.
Ќе зборувам во прво лице, бидејќи сум полна со емоции. Очекував една обична средба на која ќе видиме книги со браева азбука, ќе се сликаме и ќе си одиме… ама видов и доживеав и јас и учениците и наставничките, работи кои вреди да се споделат:
Средбата со Благоја Мисовски, Љубен Спиркоски и особено со Марија Арсова беше несекојдевен настан. На почетокот бевме топло примени во една скромна и мала соба во Центарот за социјални грижи. Домаќините беа многу радосни на гостите, беа гостопримливи и отворено одговараа на сите прашања. Ни ги претставија предметите кои им го олеснуваат животот и помагаат да се интегрираат во општеството. Видовме топки за фудбал, часовник, шах, прибор за геометрија, браева машина за пишување, книги на браево писмо и слушнавме аудио книги. Марија ни демонстрираше како се пишува на машината, ни кажа за буквата А, ни нацрта тријаголник, поигравме шах…
Од нејзината отвореност, искреност и леснотија на презентирање на нештата, сите ние увидовме дека тие луѓе се исти како нас, единствено имаат поинаков пристап кон нештата. Допирот е нивното сетило. Гледајќи ја Марија како демонстрира, на моменти не бев сигурна дали навистина е слепа или така ми се чини. Таа толку успеала да се носи со слепилото што и на дело покажа дека нема никаква разлика со нас – кои гледаме. Оваа средба и разговорот со неа покажа дека не гледаме доволно, не ги гледаме квалитетите на луѓето… имаме предрасуди и секогаш сме со резерва кои оние кои имаат различни пристапи кон светот. Оваа посета растреси многу работи кај нас: кај мене, кај децата…
Им благодарам за приемот. Им ветуваме дека ќе направиме напори со учениците да снимиме неколку песни и текстови и ќе ги донираме во нивната звучна библиотека и ќе ги посетуваме почесто.
Јулијана Талеска
наставничка по македонски јазик
Сите стојат во круг. Почнува еден ученик со тоа што кажува каде ја фрла топката (кон некој друг ученик/ученичка) и при тоа кажува некоја позитивна особина или нешто добро што направил ученикот кон кого што ја фрла топката. Ако еднаш некој фрлил топка кон едно дете, тоа дете не може повеќе да прима топка и од другите деца.
На час за изразување и творење, со осмооделенеците искористивме работилница од прирачникот за Животни вештини, адаптирајќи ја работилницата за наши потреби. Приказната за виолетовите црви со портокалови линии и задачата да ги зачуваат, им беше поттик на учениците да создадат неколку литературни дела кои подоцна усно ги презентираа. Учениците работеа во четири групи и одлично се забавуваа. Тие низ работилницата го реализираа и еко-имплементирањето бидејќи низ активноста тие имаа дискусии и задача да ги заштитат црвите кои беа во изумирање.
Еве дел од делата кои произлегоа од часовите:
Изјави од научниците:
Ние сме истражувачкиот тим „ДАНИМ“ од Африка. Моментално ги изучуваме виолетовите црви со портокалови линии. Тие всушност биле обични црви кои живееле под земја. Со загадувањето на природата од страна на човекот, тие ја промениле својата боја. Значајни се за почвата затоа што ја прават поплодна. Со цел да ги заштитиме црвите треба постојано да засадуваме нови растенија и да не ја загадуваме природата. Ние, научниците, сакаме да ги поттикнеме сите жители на планетава да ги зачуваат виолетовите црви со една порака: ЗАСАДИ ДРВО,ЗАСАДИ ЦВЕТ СПАСИ ГИ ВИОЛЕТОВИТЕ ЦРВИ ОД ЦЕЛ СВЕТ.
Виолетови црви
Виолетовите црви (лат. violetus crvus), потекнуваат од праисториско време, а денес ги има само во Македонија, поточно во Прилеп.
Тие се многу специфични, бидејќи имаат портокалови линии по нивното тело. Мнозина ги користат црвите, при ловење на риби, како мамец на јадицата. Тие се познати по тоа што им овозможуваат на луѓето да ловат златни риби.
Ние, како научници, неколку години се обидуваме да најдеме решение, со цел да ги зачуваме овие вредни суштества… и по долго време поминато во истражување, пронајдовме начин со кој ќе се спречи уништувањето на ова природно богатство. Црвите треба да се сместат во посебни земјени базени, каде што се безбедни и е оневозможено нарушување на нивното здравје!
Песна:
Црви, црви, црви
Зошто ги убивате тие мали црвчиња
што живеат на дрвцина
црви црви црви
еднаш нека бидат и тие први
дајте им храна за да немаат мана
дајте им храна за да бидат без мана
и на гости да ве кана
и кафе да ви свара
и никој со никого да не се кара.
Драмски текст:
Трите црви и децата
(Трите црва седат во виолетовата градина со останатите пријатели црви)
Црв С: Слушајте Црв Е и Црв Т! Јас ова не можам да го трпам!
Црв Т: Што тоа?
Црв С: Сакам некоја авантура!
Црв Е: Ајде да избегаме!
Црв Т и Црв С: Ајде!
(бегаат кон планината и ги сретнуваат најнемирните деца во селото)
Црвите: Хиииииии!
Црв С : Човециии!
Црв Т: Што е тоа?
Црв Е: Бегајте!
Ивица: Еј Коле, види!
Никола: Што бе Иво? Што да видам?
Ивица: Абе виолетови црви!
Никола: Еј да! Слушнав дека ако ги запалиш испуштаат убава миризба.
Ивица: Чекај, имам чкорчиња!
Никола: Фрли им три!
(фрлаат и црвите бегаат)
Црвите: Леле! Бегајте! Брзо!
Никола и Ивица: Ахахахахахахаха! Уште…
(Доаѓа млекарот)
Никола: Еј види! Млекарот
Ивица: чичко Млекар!
(Млекарот истура млеко на огнот и ги трга децата за уво)
Ивица: Ауч! Ова болеше…
Млекарот: Така ви треба вас неранимајковци! Оставете ги црвите на мира, заслужуваат да живеат!
(црвите преплашени се заблагодаруваат и бегаат кон планините)
Црв Т: Ете ти авантура Црв С.
Расказ за виолетовите црви
Еден убав сончев ден, додека се шетавме со моите другари слушнавме силен вресок и се упативме кон местото од каде што доаѓаше. На улицата „Илинденска“ стоеше едно мало девојченце, на околу шест годишна возраст, со руса коса сплетена во две плетенки. Тоа беше многу исплашено. Го прашавме што се случило, а тоа ни одговори дека видело голем виолетов црв, кој што гори и умира. На ваквиот одговор прво се зачудивме, но потоа имајќи ја предвид возраста на детето, помисливме дека тоа измислува. Во тој момент, забележавме три исто такви виолетови црви коишто се движат по улицата. Одеднаш трите црви ни се приближија, но ние не се исплашивме од нив. Туку, ги погаливме по главите, а тие од страмежливост почнаа да трепкаат со очите, а на телото им се појавија портокалови црти. Во тој момент, движејќи се по улицата кон црвите се упатуваше еден многу забрзан автомобил. Тогаш, едно од другарчињата ја крена раката во знак автомобилот да ја намали брзината. Му објаснивме на возачот за црвите и тој ни беше благодарен што му помогнавме да избегне несакана ситуација. Исто така и црвите ни беа благодарни што ги спасивме од сигурна смрт. Така тие ни останаа верни пријатели и секогаш се не поздравуваат кога ќе не сретнат на улица.
Драмската секција во соработка со СЕГА – коалиција на младински органзации и Песталоци – детската фондација сними кратко видео во кое ги промовираше детските права. Видеото беше промовирано во петокот во училиштето „Климент Охридски“ пред наставниците, учениците и родителите.
http://www.zenitprilep.com.mk/petka/8944-detski-prava-za-podobro-utre.html
Учениците од VI – 1 одделение успешно ја сработија работилницата: „Градиме мостови“. Од работилницата тие потврдија дека дружењето не познава граници, ниту верски ниту национални. Во дискусијата која се водеше по активноста се споделија другарувања на учениците со деца од другите националности.
Активноста беше мотивирана од расказот „Мостови“ кој претходно беше сработен на часовите. Во него две момчиња копнеат да изградат мост за да можат да се дружат заедно кога ќе надојде реката која што ги разделува. Оваа идеја во преносна смисла се пренесе на работилницата:
Учениците добија текст во кој се опишани пет деца од различни националности: Армин, Ферзија, Осман, Јелена и Калина. Секоја група претставува едно од тие деца. Задачата е да ги напишат карактеристиките на детето што го претставуваат и да ги споредат со останатите четири. Што имаат слично, а што различно со нив. Потоа да ги претстават петте деца во некоја заедничка активност низ цртеж.
Учениците во групата се организираа многу добро. Секој доби задача на која што паралелно работеше. Едни бараат сличности, други разлики, а трети цртаат. Потоа сработеното се презентира и се отвори дискусија.
И оваа година драмската секција од ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп, ја доби задачата да ја води Госишната програма на училиштето. Учениците од седмо и деветто одделение радо го прифатија предизвикот. Поминавме прекрасни мигови и целокупната манифестација ја направивме многу интересна. Овој стил на водење е нешто што го воведовме од пред неколку години со цел да го промениме класичниот монотон начин на највување точки. Тоа им се допадна на публиката, а исто така и нам ни претставуваше огромно задоволство.
Многу сум среќна за моите ученици и за енергијата што ја вложија. Ви благодарам!!!
мојата училница 