Трето место на Детски Рацинови средби

На моја голема радост, ученичката Ана Ангелеска го освои престижносто трето место на 58. Детски Рацинови средби. Од вкупно 1172 творби кои не беа само од Македонија, нашата Ана се надмина себеси.

Иако допрва ќе учиме за Црвениот Поет, Ана твореше како да го знае, можеби затоа што на ист ден се родени 😊

Овој посебен настан за неа, беше проследен и од нејзините прекрасни родители кои беа поддршка и нè однесоа во Велес за заедно да се радуваме на успехот.

Со Ана бевме дел од работилница: „Писмо до Рацин“ во кое учениците му пишуваа на поетот. Потоа тука беше, секогашприсутниот писател Горјан Петревски со кого имавме разговор и дискутиравме за различни теми.

Она што ни остави голем впечаток беше посетата на спомен-куќата на Рацин во кој научивме многу работи. Од „перото“ на Ана сигурно ќе произлезат некои стихови инспирирани од тоа што го виде.

И на крај присуствувавме на свеченото доделување на наградите. Моите драги колешки, скромно ама со големо срце приредија прекрасна свеченост. Дишеше духот на посветениот наставник, во случајов наставнички 😊

Прекрасен перформанс од „МДПС Премиера“ по текст на Анита Мирчева од кој човек ќе смрзне, па ќе се стопли и силно силно ќе се замисли за својата одговорност и за нашата иднина…

Им благодарам од име на мојата ученичка и нејзиното семејство на целиот тим што е вклучен во оваа скапоцена манифестација! Догодина! За Рацин!

Учество на 48 – те Детски Рацинови средби

 

12271440_514646858713271_1524148588_oНа 48 – те „Детски Рацинови средби“ ученичката Климентина Котеска беше пофалена заедно со уште 10 ученици кои во конкуренција од 200 лични творби беа избрани и наградени со пофалници.

JA ЉУБАМ МОЈАТА ЗЕМЈА
Од рани зори златести крилја разбиваш,
До темни ноќи во мракот заспиваш.
Тебе лице ти жолто поле разлеало,
Тебе очи ти чисти води езерски.
Само туѓа крв-црни робови,
Темни долгови, ти дамнешни времиња засенила.
Каде ли си сега ти, ти моја светлино?
Каде ли е твојот ден, ден да не остане-земја да покрие?

Пуста си ме земјо родила, гледала па израснала.
Тук, пусти да не останат жар, чад животот ни кучешки.
Само горчина во душа не бега,
Војна, куршум и револвер се стега.
Магла тивка однадвор надоаѓа.
Бура силна низ очи ми проаѓа.
К’тно време на уво ми шепоти.

Не, повеќе нема народ да плачи.
Не, повеќе нема страв душа да мачи.
Не, од сега ќе само радост гледаме.
Не, од сега ќе ново време везиме.
Земјо моја, земјо родна ти татковино, Македонијо плодна.
Денес, македонско знаме гордо се вее,
Татковино моја ЉУБЕНА, вечно нек` тлее!

ООУ „Климент Охридски“ – Прилеп
ученичка: Климентина Котеска VIII-4
ментор: Јулијана Талеска

Домаќините срдечно не` пречекаа. Не` прошетаа низ градот. Ги видовме спомениците на Кочо Рацин, Музејот на град Велес, Цветниот замок и најмногу од се` ни беше драго што зачекоривме по Сокакот на поезијата и поминавме незаоборавни мигови во куќата на Рацин. Излеговме на терасата каде што на свеќа ги пишувал песните кои ние денес ги читаме и им се восхитуваме.

Еве дел од она што можеше нашиот апарат да засведочи:

This slideshow requires JavaScript.